Pickled blue tongue, mother's skill

ใครที่กำลังหา “วิธีเก็บลิ้นฟ้าไว้กินนานๆ” แบบง่ายๆ ที่ทำเองได้ที่บ้าน เราว่าการทำ “ลิ้นฟ้าดอง” เป็นทางเลือกที่เวิร์กมากค่ะ ที่บ้านทำทีนึงกินได้หลายมื้อ แถมรสชาติยิ่งหมักยิ่งกลมกล่อม ก่อนเริ่ม แนะนำให้เลือก “ลิ้นฟ้า” ที่สด ไม่ช้ำ ไม่เหี่ยว เพราะความกรอบตอนดองจะขึ้นอยู่กับความสดของวัตถุดิบเลย ล้างให้สะอาดหลายๆ น้ำ แล้วสะเด็ดน้ำให้แห้ง (ขั้นนี้สำคัญมาก เพราะถ้ามีน้ำค้างเยอะจะทำให้ดองเสียง่าย/รสเพี้ยน) อุปกรณ์ที่ควรมีคือโหลแก้วหรือขวดที่มีฝาปิดแน่นๆ ล้างให้สะอาดและลวกน้ำร้อน/ผึ่งให้แห้งก่อนใช้ เพื่อลดโอกาสขึ้นรา บ้านเราจะชอบโหลแก้วเพราะดูสีและสภาพน้ำดองได้ชัด สูตรน้ำดองแบบบ้านๆ ที่แม่ชอบทำจะมี “เค็ม-เปรี้ยว-หวานนิดๆ” (ปรับตามชอบได้) หลักๆ ใช้เกลือ น้ำตาล และน้ำส้มสายชู หรือถ้าอยากกลิ่นหอมละมุนขึ้นบางบ้านจะใส่น้ำต้มสุกที่ปล่อยให้เย็นลงไปด้วย เคล็ดลับคือชิมน้ำดองก่อนเทใส่โหล ให้รสจัดกว่าที่อยากกินนิดนึง เพราะพอดองไปแล้วลิ้นฟ้าจะดูดรส ทำให้รสจะนุ่มลง วิธีดองของเราคือใส่ลิ้นฟ้าที่เตรียมไว้ลงโหล กดให้แน่นพอประมาณ แล้วเทน้ำดองให้ท่วม ถ้ามีของลอยน้ำให้ใช้ถุงซิปใส่น้ำสะอาดถ่วงไว้ หรือใช้ที่กดผักดอง เพื่อให้ผักจมตลอด จะช่วยให้กรอบและลดโอกาสเสีย จากนั้นปิดฝาให้แน่น เรื่องการเก็บรักษา: ถ้าอากาศร้อน แนะนำให้แช่ตู้เย็นตั้งแต่แรกจะปลอดภัยสุด โดยทั่วไปพอครบ 1–2 วันก็เริ่มกินได้แล้ว แต่ถ้าชอบรสเข้มๆ จะทิ้งไว้ 3–5 วันแล้วค่อยเปิดก็ได้ เวลาเปิดใช้ช้อนสะอาดและแห้งตักทุกครั้ง อย่าให้มีน้ำ/เศษอาหารปนลงไปในโหล จะช่วยให้เก็บได้นานขึ้น สัญญาณว่าเริ่มไม่โอเคคือมีกลิ่นแปลก ฉุนผิดปกติ มีฟองเยอะๆ หรือมีราขึ้นบนผิวหน้า ถ้าเจอแบบนี้ไม่แนะนำให้ฝืนกินค่ะ สุดท้าย ถ้าอยากให้ “ลิ้นฟ้าดอง” กรอบนาน เคล็ดลับเล็กๆ ของบ้านเราคืออย่าใช้วัตถุดิบที่อมน้ำมาก และต้องทำทุกอย่างให้แห้งสะอาดที่สุด เท่านี้ก็ได้ลิ้นฟ้าดองฝีมือแม่แบบที่เก็บไว้กินนานๆ ได้สบายเลยค่ะ