รีวิว Odyssey
IMAX ควรมีกฎเหล็ก ห้ามแฮนด์เฮลด์ ห้ามฟ้าผ่าเกิน 3 ครั้งติดกัน เพราะไมเกรนขึ้นจริงๆ
สามารถถอดแว่นสายตาดูได้ภาพแจ่มจนอยากมีคอมขนาดเท่าจอหนังจริงๆ
เซนดายาไปทะเลาะกับคนเขียนบท-ผู้กำกับและช่างแต่งหน้าแน่ๆ ทั้งปรุงจืดและฟิล์มที่ใช้ถ่ายนางคงใช้ม้วนเดียวสามนาทียังเหลือ ชอบนางมากแต่โผล่มาบิ๋มเดียว
ถึงแม้จะเป็นหนังที่ชอบน้อยที่สุดของโนแลน แต่ก็ยังส นุกและน่าประทับใจมากๆอยู่ดี
ข้อคิดเมื่อ 2,700 ปีก่อน ยังวนเวียนอยู่ในโลกปัจจุบัน ราวกับมนุษย์ไม่เคยเรียนรู้อะไรจากมันเลย
หลายคนคงเคยเจอประสบการณ์กับภาพยนตร์ IMAX ที่ทำให้รู้สึกเสมือนอยู่ในเหตุการณ์จริงๆ และ Odyssey ก็ไม่ทำให้ผิดหวัง แม้ว่าจะมีบางช่วงที่ฟิล์มและการถ่ายทำนั้นดูเรียบง่ายหรืออาจรู้สึกจืดไปบ้าง แต่จุดเด่นคือภาพที่ใสแจ๋วและชัดมากจนสามารถถอดแว่นสายตาดูได้อย่างสบายตา ซึ่งเป็นประสบการณ์ที่หาไม่ได้จากระบบปกติ ความรู้สึกส่วนตัวตอนชมคือควรมีข้อกำหนดสำหรับการถ่ายทำด้วยกล้องมือถือหรือแฮนด์เฮลด์ ควบคุมให้เหมาะสม เพราะความสั่นไหวมากเกินไปอาจทำให้คนดูเป็นไมเกรนได้ อีกประเด็นคือการควบคุมจำนวนครั้งของฉากที่มีแสงฟ้าผ่าในภาพยนตร์ เพราะหลายครั้งที่ติดต่อกันก็ทำให้ปวดหัวได้ง่าย นอกจากนี้ ฉากบางส่วนที่มีนักแสดงดังอย่างเซนดายา ปรากฏตัวน้อยมากและบทพูดดูเหมือนจะไม่สมบูรณ์ ทำให้รู้สึกเหมือนเธอมีปัญหากับผู้กำกับหรือทีมงาน ซึ่งอาจส่งผลต่อการถ่ายทอดอารมณ์ภาพรวมของหนัง แต่ก็ยังคงชอบในความตั้งใจและเนื้อเรื่องที่พยายามสื่อสารข้อคิดจากอดีตเมื่อกว่า 2,700 ปีก่อนที่ยังมีความเกี่ยวข้องกับสังคมปัจจุบัน และเป็นแรงบันดาลใจให้มุมมองต่างๆ ในชีวิตประจำวันได้อย่างลึกซึ้ง สำหรับแฟนหนังโนแลนน่าจะรักหรือชอบ Odyssey แม้ว่าอาจจะไม่ใช่หนังที่ดีที่สุดของเขา แต่ก็เต็มไปด้วยความประทับใจทั้งในด้านวิชวลและเรื่องราว ทำให้รู้สึกว่ายังมีความคุ้มค่าเมื่อได้ชมบนจอ IMAX ใหญ่ๆ และได้รับพลังของภาพที่ชัดเจนอย่างแท้จริง
