"The great alms are the giving of dharma and the exonerating of self."
It is true that today's novices are much less ordained. According to statistics, the number is constantly declining, mainly due to changing social values, the compulsory education system in which children have to complete high school, and economic conditions, making parents more popular to send their children into secular education systems than this difficulty of finding matriculation. It is caused by many factors: Values and attitudes: Parents view secular education and income-generating work as more important to their children's future than primitives, the education system: the current teaching curriculum is rigorous, long-term schooling can cost children educational opportunities in the normal system, the modern child lifestyle: children and youth are familiar with technology, the ability to live. Entertainment and convenience make it harder to adapt to canon 10 and ecclesiastical practices, temple patronage: Some temples in remote areas lack four factors to care for novice dependents, making matriculation a heavy burden of the temple 😌☺️😊.
จากประสบการณ์และการสังเกตการณ์ในชุมชนที่ผมเคยผ่าน พบว่าสิ่งที่ทำให้เด็กยุคนี้หันเหจากการบวชไม่ได้มีเพียงเรื่องการศึกษาหรือค่านิยมที่เปลี่ยนไปเท่านั้น แต่ยังเกี่ยวข้องกับความเข้าใจในความหมายของการบวชและธรรมะอย่างลึกซึ้งด้วย การบวชไม่ได้เป็นเพียงแค่พิธีกรรมเพื่อสืบทอดศาสนา แต่ยังเป็นโอกาสให้เยาวชนได้เรียนรู้ตนเอง ฝึกฝนวิปัสสนา และสร้างสันติในใจท่ามกลางโลกที่วุ่นวาย อย่างที่เห็นในบทความคือ "ทานที่ยิ่งใหญ่ คือการให้ธรรมะ และการทำให้ตนเองพ้นทุกข์" นี่คือแนวคิดที่สำคัญสำหรับทั้งผู้บวชและสังคม การบวชเป็นการให้ธรรมะแก่ตัวเองและผู้อื่นผ่านการปฏิบัติธรรมอย่างจริงจัง ทำให้สามารถพ้นจากทุกข์และนำไปสู่ความสงบสุขในชีวิต จึงควรได้รับการสนับสนุนอย่างจริงจังไม่ว่าจะจากครอบครัว วัด หรือสังคม ในช่วงเวลาที่ผ่านมาผมได้พบว่า วัดที่ยังสามารถสนับสนุนสามเณรได้ดีมักจะมีการปรับตัว เช่น การสร้างกิจกรรมที่เหมาะสมร่วมกับยุคสมัย สนับสนุนให้เหล่าสามเณรมีความรู้ทางโลกควบคู่ไปกับธรรมะ รวมถึงการสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องกับผู้ปกครองว่า การบวชไม่ได้เป็นอุปสรรค แต่เป็นทางเลือกหนึ่งที่ช่วยให้เด็กมีจิตใจเข้มแข็งและมีเป้าหมายชีวิตที่ชัดเจน นอกจากนี้ การดูแลปัจจัยสี่สำหรับสามเณรต้องไม่ถูกมองข้าม หากวัดใดขาดแคลนทรัพยากร การเปิดโอกาสให้ชุมชนร่วมมือกันช่วยเหลือ เช่น การระดมทุนหรือการจัดกิจกรรมสร้างสรรค์ที่เกี่ยวข้องกับธรรมะ ก็สามารถเพิ่มแรงสนับสนุนได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยสรุป ผมเชื่อว่าการแก้ปัญหาการบวชที่ลดน้อยลงในปัจจุบันจำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือจากหลายฝ่าย ควรเริ่มจากการสร้างความเข้าใจและส่งเสริมคุณค่าของธรรมะให้กับเด็ก เยาวชน และผู้ปกครองอย่างต่อเนื่อง พร้อมกันนั้นก็ต้องดูแลและสนับสนุนวัดให้มีศักยภาพในการรับผิดชอบสามเณรอย่างเหมาะสม เพื่อที่จะส่งเสริมให้การบวชกลายเป็นทางเลือกที่น่าสนใจ และยังคงรักษาไว้ซึ่งพลังแห่งธรรมะในสังคมไทย
