พระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ฐานแซม
สร้างโดย สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) วัดระฆังโฆสิตาราม ในสมัยรัชกาลที่ 3 ถึงรัชกาลที่ 5 ประมาณปี พ.ศ. 2350-2414 เป็นสุดยอดพระเครื่องที่เน้นพุทธคุณเมตตามหานิยมและแคล้วคลาด ทำจากปูนเปลือกหอย ผงวิเศษ 5 ประการ และน้ำมันตังอิ๊ว มีความประณีตสูง (โดยเฉพาะวัดระฆัง)
ยุคการสร้าง:
แบ่งเป็น 3 ยุค คือ ยุคต้น (รัชกาลที่ 3), ยุคกลาง (รัชกาลที่ 4), และยุคปลาย (รัชกาลที่ 5) ซึ่งเป็นยุคที่นิยมสากล (พ.ศ. 2411-2414)
สถานที่สร้างหลัก: วัดระฆังโฆสิตาราม และมีส่วนร่วมสร้างพระสมเด็จวัดบางขุนพรหม (วัดใหม่อมตรส)
วัตถุประสงค์: สร้างแจกผู้บริจาคเงิน, เป็นที่ระลึกงานเลื่อนสมณศักดิ์, และเพื่อสืบทอดอายุพระพุทธศาสนาโดยมักกำหนดจำนวนสร้าง 84,000 องค์
พิมพ์นิยม (ช่างหลวง/ช่างสิบหมู่): พิมพ์ใหญ่, พิมพ์ทรงเจดีย์, พิมพ์เกศบัวตูม, พิมพ์ฐานแซม, พิมพ์ฐานคู่
พุทธคุณ: เด่นด้านเมตตามหานิยม แคล้วคลาด คงกระพัน และโชคลาภ













































