Monk Dhun, the ground is dirty.
The Dirty Prasad Prasad Prasad, also known in the industry as "Dirty Prasad Prasad," is one of the most popular ancient terracotta printings from Nadun Prasad, Nadun District, Maha Sarakham Province, is old in the Dwaravadi era (about 1,300 years or more), reflecting the glory of Champasri in the past.
This print is characterized by spectacular Buddhist art and latent with local belief-based mysteries, with key details that collectors should know as follows:
The Buddhist Characteristics and Identity of Print
His Majesty the President: It is the Buddha Pang meditating, sitting on the shaggy curl.
Naga weasel (chalang print): A Naga header that spreads a weasel covering over the head, with a sharp slender and wide spread resembling a king cobra's head, distinct from the typical Naga that is a clear-cut 7-headed Naga.
Rarity: It is classified as a very rare type of capital, because the ancient methods of pressing and removing prints were difficult.
Soil Texture and Mass Characteristics (True Monk Consideration Point)
Terracotta Texture and Raw Soil: Strong, Hard to Harden, Nearly to Stone, Monk's Skin Is Glossy, Soft, Milled Water from Inside the Monk, Not Dry Hard
Monk's Color: Varied by Burning Temperature, such as Wet Tamarind Red, Pink, Orange, or Tough Black Texture
Grunge and natural stains: True monks who have long sunk the soil often appear limestone stains, red iron rust stains, and the hard thing to make is "natural wood roots," or limestone pipes formed by Chonchai wood roots stick tightly on the monk's skin.
Buddha and belief
On Protection Protection: Prevent Hazards from the Visible and Invisible, Horoscope Protection
Mercy and Healing: Prominently Merciful Mahavists and Remedies for Physical and Mindful Suffering
Belief in snakes and serpents: Locals in the area believe that the relics of Nadun and Phra Khun contain a serpent and a snake preserve, making prints that are about snakes or dirty serpents particularly popular and high in faith.
จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ได้ศึกษาและสะสมพระกรุนาดูนเนื้อดินพิมพ์จงอางปรกนี้ พบว่าความแตกต่างของแต่ละองค์แม้จะเป็นพิมพ์เดียวกัน มักมีความหลากหลายในเรื่องสีเนื้อดินและคราบกรุที่เกาะติด ซึ่งเป็นเหมือนเครื่องหมายธรรมชาติที่ช่วยบ่งชี้ความแท้จริงของพระ เมื่อสัมผัสองค์พระจะรู้สึกถึงความแข็งแกร่งและน้ำหนักที่มั่นคง ไม่ใช่เพียงของปลอมที่ทำเลียนแบบด้วยเนื้อผสมผงหรือวัสดุเบาๆ สิ่งที่ผมอยากแนะนำสำหรับนักสะสมมือใหม่ คือควรศึกษาเรื่องความหลากหลายของเนื้อดินจากกรุเดียวกัน โดยเฉพาะเนื้อดินที่ผ่านการเผาในอุณหภูมิแตกต่างกันจนเกิดสีสันเฉพาะตัวเช่น สีแดงมะขามเปียกหรือเนื้อดำแกร่ง ซึ่งสีเหล่านี้บ่งบอกถึงความแตกต่างของกรรมวิธีในสมัยทวารวดีอย่างละเอียดอ่อน นอกจากนี้การสังเกตรากไม้ธรรมชาติหรือท่อหินปูนที่เกาะติดบนองค์พระ เป็นสิ่งที่ช่วยยืนยันความแท้และเรื่องราวการถูกฝังในดินมานานอย่างชัดเจน ผมได้เคยเห็นพระองค์หนึ่งที่มีรากไม้พันแน่นแทบจะเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับพระ จึงทำให้รู้สึกถึงพลังและความศรัทธาที่สืบทอดมานานพันปี ในแง่ความเชื่อ เรื่องพญานาคและงูที่ปกปักษ์รักษาองค์พระนั้น ยังสะท้อนความเชื่อพื้นถิ่นที่ลึกซึ้ง ทำให้พระพิมพ์จงอางปรกได้รับการเคารพและยกย่องเป็นพิเศษในด้านช่วยปกป้องภัยและเสริมความเป็นสิริมงคล รวมถึงเมตตามหานิยมที่ผู้บูชามักเล่าปากต่อปากกันมา ดังนั้นพระกรุนาดูนเนื้อดินพิมพ์จงอางปรกจึงไม่ใช่เพียงพระเนื้อดินเผาธรรมดา แต่เป็นสมบัติทางวัฒนธรรมที่สะท้อนทั้งประวัติศาสตร์ศิลปะ ความเชื่อ และวิถีชีวิตของชุมชนโบราณ สะท้อนให้เห็นพลังของศรัทธาที่ยังคงส่งต่อมาถึงปัจจุบัน
