ตอนที่ผมรู้สึกเหมือนว่าทุกอย่างกำลังถล่มลงมารอบตัว มันเหมือนกับว่าความเหนื่อยล้าและความแย่ต่างๆ มารวมกันจนทำให้รู้สึกหมดแรงจริงๆ การได้อยู่คนเดียวบางครั้งก็เป็นการเยียวยาที่ดี เพราะช่วยให้เรามีเวลาทบทวนความคิดและความรู้สึกของตัวเอง สนามของจิตใจได้พัก และเริ่มมองเห็นทางออกใหม่ๆ ผมได้เรียนรู้ว่าการยอมรับความรู้สึกแย่ไม่ได้หมายความว่าเราอ่อนแอ แต่มันเป็นส่วนหนึ่งของการรักษาตัวเอง การที่เราปล่อยให้ตัวเองได้สัมผัสกับความรู้สึกเหล่านั้นอย่างเต็มที่ มันทำให้ใจเราแข็งแรงขึ้นและพร้อมที่จะก้าวไปข้างหน้า ในช่วงเวลาที่อยากหนีไปไกลๆ หรืออยากหาความเงียบเพื่อตั้งสติ ผมมักจะหาเวลาพักผ่อนในธรรมชาติ ไม่ว่าจะเป็นการเดินเล่นในสวน หรือการนั่งมองท้องฟ้า การได้ใช้เวลากับตัวเองแบบนี้ช่วยสร้างความสงบใจ และเขยิบความคิดให้ชัดเจนขึ้นอีกครั้ง สุดท้ายแล้ว ทุกคนต่างเจอกับช่วงเวลาที่ยากลำบากในชีวิต แต่การให้เวลากับตัวเองเพื่อฟื้นฟูใจ และมีความหวังว่าจะมีวันที่ดีขึ้น เป็นสิ่งที่ช่วยให้เราผ่านพ้นความทุกข์นั้นไปได้อย่างมั่นคงและแข็งแกร่งมากขึ้น