การที่เราจะกำหนดมาตรฐานความสวยงามนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายมากนัก หลายครั้งในชีวิตประจำวันฉันก็รู้สึกเหมือนกันว่าความสวยที่ต้องการนั้นคืออะไรกันแน่ เพราะมีหลายเสียงจากคนรอบข้างที่ชอบพูดแซวเรื่องรูปร่าง หน้าตา หรือแม้แต่การแต่งตัว เช่นข้อความในภาพที่แสดงว่า "แม่ก็น่าจะให้ความสวยมาหลายๆแหน่" หรือ "ข่อยจักบ่ได้ต้อง ขี้เหร่แหม่" ซึ่งทำให้เราเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่าความสวยจริงๆ มันคืออะไร จากประสบการณ์ตรง ฉันพบว่าการยอมรับในตัวเองสำคัญที่สุด เพราะความสวยไม่ได้วัดจากภายนอกเสมอไป คนเราล้วนมีความสวยงามในแบบของตัวเอง บางครั้งก็เป็นความมั่นใจ ความสุขใจ หรือความสามารถในสิ่งที่ทำ แม้ว่าสังคมจะมีความคาดหวังมาตรฐานหนึ่ง แต่ถ้าเรายอมรับในตัวเองได้ จะทำให้ชีวิตมีความสุข และไม่ลำบากใจเหมือนคำพูดในบทความ นอกจากนี้ การพูดคุยเรื่องความสวยความงามอย่างเปิดใจในครอบครัวหรือเพื่อนฝูง ก็ช่วยให้เราได้รับกำลังใจ และมุมมองที่หลากหลายมากขึ้น อีกทั้งยังช่วยลดความกดดันในเรื่องรูปร่างหน้าตาด้วย ฉะนั้นถ้าใครกำลังรู้สึกลำบากใจเรื่องความสวย อยากให้ลองหยิบข้อความที่สะท้อนความรู้สึกเหล่านี้มาเป็นแรงบันดาลใจเพื่อรักตัวเองมากขึ้น