ทุกวันนี้ใคร ๆ ก็อยาก “เริ่มต้นอะไรสักอย่าง”

.

บางคนอยากมีร้านเล็ก ๆ ของตัวเอง บางคนอยากสร้างแบรนด์ บางคนอยากทำคอนเทนต์ หรือเริ่มโปรเจกต์ที่ยังไม่มีใครกล้าทำ

.

แต่พอจะเริ่มจริง ๆ กลับมีเสียงหนึ่งในหัวตะโกนกลับมาว่า...

.

“ไม่มีทุนจะทำยังไง?”

“ไม่มีเส้น ไม่มีสาย ไม่มีเงิน”

“มันยากเกินไปสำหรับคนธรรมดาแบบเรา…”

.

และ คุณก็วางความฝันนั้นไว้ในลิ้นชักอีกครั้ง

.

แต่ในโลกของความจริง กลับมีผู้ชายคนหนึ่ง ที่เคยเจอคำถามแบบเดียวกับคุณ

.

ไม่มีเงินถุงเงินถัง ไม่มีบ้านหลังใหญ่โต ไม่มีใครการันตีว่าจะไปได้ไกลแค่ไหน มีแค่ “ไอเดีย” และ “เพื่อนร่วมอุดมการณ์” กับห้องเล็ก ๆ ที่เช่าไว้เขียนโค้ด

.

เด็กหนุ่มคนนั้น คือ บิล เกตส์

.

และ เขาไม่ได้ประสบความสำเร็จ เพราะเริ่มต้นด้วยทุนมากมาย แต่เพราะเขาคิดแบบคนที่รู้ตัวว่า "ไม่มีทุน"

.

เขาใช้วิธีคิดที่ต่างจากคนทั่วไป ไม่ใช้เงินแก้ปัญหา แต่ใช้ "การมองเกมให้ขาดการ" "ลงมือให้ไว" และ "การวางแผนระยะยาว" เป็นเครื่องมือสำคัญในการสร้างสิ่งที่ชื่อว่า Microsoft

.

และ ในวันที่เขากลายเป็นคนที่รวยที่สุดในโลก เขาก็ยังใช้วิธีคิดเดิม...

.

ซึ่งนี่คือ 5 แนวคิดที่บิล เกตส์ใช้ตั้งแต่ตอนที่ไม่มีอะไรเลย

.

ข้อ 1 : รู้ก่อนเริ่ม ว่าอะไร "เล็กพอ ที่จะเริ่มได้เลย"

.

หลายคนอยากเริ่มธุรกิจ อยากมีสิ่งที่เป็นของตัวเอง แต่พอคิดถึงคำว่า “ธุรกิจ” ปุ๊บ ก็เผลอจินตนาการถึงออฟฟิศใหญ่ๆ หน้าร้านหรูๆ หรือ ทุนเปิดตัวหลักแสนหลักล้าน จนลืมไปว่า...

.

สิ่งที่ยิ่งใหญ่ทุกอย่าง มันเริ่มจากอะไรที่ “เล็ก และ ทำได้เลย”

.

ย้อนกลับไปปี 1975 เด็กหนุ่มชื่อ “บิล เกตส์” อายุแค่ 19 เห็นข่าวในนิตยสารว่า “คอมพิวเตอร์ขนาดพกพา” รุ่นแรกของโลกกำลังจะเปิดตัว แต่เครื่องยังไม่วางขาย คนก็ยังไม่มีใครรู้ว่ามันจะเปลี่ยนโลกได้จริงมั้ย

.

แต่เกตส์เห็นบางอย่างในนั้น ไม่ใช่โอกาสใหญ่ ไม่ใช่เงินก้อน แต่เป็น “ช่องว่างเล็กๆ ที่ยังไม่มีใครทำ”

.

เขารีบโทรไปหาบริษัทเจ้าของเครื่อง แล้วบอกว่า “ผมมีซอฟต์แวร์ที่จะทำให้เครื่องของคุณใช้งานได้จริง” ทั้งที่ในตอนนั้น เขายังไม่มีซอฟต์แวร์อะไรเลย แต่เขารู้ว่า...

.

ถ้าเขาไม่รีบ “หยิบโอกาสนั้นมาก่อน” อีกไม่นาน คนอื่นก็จะเห็นเหมือนกัน และ เขาจะไม่มีที่ยืน

.

หลังจากวางสาย เขากับเพื่อนสนิท “พอล อัลเลน” ก็ปิดห้อง เช่าเวลาคอมพิวเตอร์เก่าๆ ที่มหาวิทยาลัย เขียนโค้ดแบบไม่หลับไม่นอน ไม่มีเงิน ไม่มีทีม ไม่มีทรัพยากร มีแค่ “ความเชื่อว่าเขาทำได้”

.

และ สุดท้าย เขาก็ส่งโค้ดนั้นไปทันเวลา กลายเป็นจุดเริ่มต้นของ Microsoft ที่โตขึ้นเรื่อยๆ จากซอฟต์แวร์ชิ้นแรก ที่เริ่มจาก "ช่องว่างเล็กๆ ที่ยังไม่มีใครสนใจ"

.

หลายคนอาจบอกว่าเกตส์โชคดี แต่ถ้ามองให้ลึก มันไม่ใช่โชค แต่มันคือ “ความสามารถในการมองเห็นของเล็กที่เริ่มได้เลย” ในวันที่ตัวเองยังไม่มีอะไรเลย

.

ถ้าเป็นเราในวันนี้ มันอาจไม่ใช่การเขียนโค้ด แต่อาจเป็นทักษะที่เรามีอยู่แล้ว ช่องว่างในตลาดเล็กๆ บริการบางอย่างที่ยังไม่มีใครลุกมาทำให้ดี หรือ แม้แต่การเขียนคอนเทนต์ในมุมที่ยังไม่มีใครพูดถึง

.

คุณไม่ต้องมีทุนเยอะ ไม่ต้องเป็นเจ้าของเครื่องมือครบทุกชิ้น แค่ถามตัวเองว่า...

.

“วันนี้…ฉันมีอะไรที่เล็กพอจะเริ่มได้เลย ?”

.

และ ถ้าคุณเริ่มจากตรงนั้น เส้นทางของคุณอาจไม่ต้องรอ “พร้อม” เหมือนใคร

แต่จะค่อยๆ เดินไปได้ เหมือนที่เกตส์ทำมา

.

ข้อ 2 : วางแผนระยะยาว...ตั้งแต่วันยังไม่มีอะไร

.

ตอนที่ Bill Gates ยังเรียนอยู่ที่ Harvard เขาไม่ได้คิดแค่ว่าจะเรียนให้จบ หรือ หางานทำหลังเรียนจบ เขาคิดไกลกว่านั้น…

.

เขาคิดถึง "อนาคตของทั้งโลก" ในวันที่คอมพิวเตอร์จะอยู่ในบ้านของทุกคน ในตอนที่แทบไม่มีใครเห็นภาพแบบนั้นเลย

.

ย้อนกลับไปตอนนั้น คอมพิวเตอร์เป็นของหรูในห้องแล็บ มีไว้ในองค์กรเท่านั้น และ คนทั่วไปก็คิดไม่ออกว่า “บ้านจะต้องมีคอมไปทำไม ?”

.

แต่ Bill กับ Paul Allen เห็นต่าง พวกเขาเชื่อว่า อีกไม่นาน “ทุกบ้านจะต้องมีคอมพิวเตอร์”

และ สิ่งที่สำคัญที่สุดไม่ใช่เครื่อง แต่คือ “ซอฟต์แวร์” ที่จะทำให้คนใช้คอมเป็น

.

และ จากไอเดียนี้เอง พวกเขาก็เริ่มวางแผน เริ่มเขียนโค้ด เริ่มสร้างซอฟต์แวร์ แม้ยังไม่มีใครจ้าง แม้จะไม่มีใครสนใจ พวกเขาค่อยๆ ปั้นโปรแกรม นำเสนอกับบริษัทที่ผลิตคอมในยุคนั้น

นั่นคือ IBM และ เสนอข้อตกลงแบบที่แทบไม่มีใครกล้าทำ

.

“เราจะขายสิทธิ์ใช้โปรแกรมนี้ แบบไม่ผูกติดกับเครื่องเพราะอีกหน่อย จะมีบริษัทอีกมากมายที่ต้องใช้เรา”

.

และ มันก็เป็นจริง Microsoft กลายเป็นเจ้าตลาด ไม่ใช่เพราะมีเงินมากกว่าใคร

แต่เพราะวางแผนยาวกว่าคนอื่น ตั้งแต่วันที่ยังไม่มีอะไรในมือ

.

ฟังดูเหมือนเรื่องของนักธุรกิจระดับโลกใช่ไหม ?

แต่ถ้ามองให้ดี มันคือ บทเรียนง่ายๆ ที่คนธรรมดาเอาไปใช้ได้ทันที

.

ลองคิดดูว่า...

เราทำงานวันนี้เพื่ออะไร ?

เราตั้งใจเก็บเงินไปเพื่ออะไร ?

เราลงมือทำอะไรบางอย่าง เพราะมันจะพาเราไปถึง "อะไร ?"

.

หลายคนใช้ชีวิตแบบแก้ปัญหาเฉพาะหน้า หมดวันนี้ แล้วพรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่ แต่คนที่วางแผนไกลตั้งแต่ยังไม่มีอะไร จะขยับเล็กๆ ทุกวัน และ ขยับ "ไปทางเดียวกัน"

.

เพราะเขาไม่ได้หาวิธีอยู่รอดแค่เดือนหน้า แต่หาวิธี “อยู่ให้มั่นคง” ตลอดชีวิต

.

ข้อ 3 : หาไม่ได้ ก็สร้างเอง

.

ถ้าคุณไม่มีเงินซื้อคอมพิวเตอร์ คุณจะทำยังไงให้ได้เขียนโปรแกรม ?

.

สำหรับบิล เกตส์ เขา “ไปขอใช้อุปกรณ์ของคนอื่น โดยเสนอสิ่งแลกเปลี่ยนที่เขาต้องการ”

.

ตอนนั้นเขาอายุแค่ 15 อยากเขียนโปรแกรม แต่ไม่มีเงิน ไม่มีเครื่อง ไม่มีทีม เขาเลยเดินเข้าไปหาเจ้าของศูนย์คอมพิวเตอร์ที่ชื่อว่า CCC แล้วเสนอว่า…

.

“ให้ผมช่วยหาบั๊กของระบบ แลกกับเวลาใช้คอมพิวเตอร์ฟรี”

.

และ เขาก็ได้เขียนจริง ได้ลองจริง และ ได้ทำงานจริงตั้งแต่ยังไม่มีทุนอะไรเลย

.

เขากับพอล อัลเลน กลายเป็นเด็กมัธยมที่ได้เขียนโค้ดในเครื่องแพงที่สุดในเมือง เพราะเขา “เสนอสิ่งที่มี”… แทนที่จะบ่นว่า “ไม่มี”

.

หลายคนอยากได้เครื่องมือ อยากได้ทุน อยากได้โอกาส แต่พอไม่มี ก็ไม่เริ่ม

.

แต่ บิล เกตส์ สร้างโอกาสของตัวเองขึ้นมาจากการ “เสนอสิ่งที่มีอยู่แล้วในตัว” จนได้ใช้คอมพิวเตอร์ฟรี

.

ข้อ 4 : ไม่มีเงินสร้างทุกอย่าง ก็ต้องเลือก “สร้างสิ่งที่ขาด”

.

หลายคนมองว่า ถ้าไม่มีทุน ก็ต้องทำงานรับจ้าง หรือ ขายของที่คนอื่นขาย แต่วิธีของเกตส์ ต่างออกไป

.

เขาไม่เริ่มจากการขายเครื่องคอมพิวเตอร์ แต่เลือกทำ “ซอฟต์แวร์” สิ่งที่ตอนนั้น “ยังไม่มีใครสนใจ” เพราะคนส่วนใหญ่มัวแต่แข่งกันผลิตฮาร์ดแวร์ แข่งกันเรื่องราคา แข่งกันเรื่องกำลังผลิต

.

แต่เกตส์มองว่า "จะมีเครื่องไปทำไม ถ้าไม่มีโปรแกรมให้ใช้ ?" เขาเลยเลือกเขียนระบบปฏิบัติการ และ ขายลิขสิทธิ์แทน ไม่ต้องผลิตของ ไม่ต้องสต็อก ไม่ต้องลงทุนเยอะ แต่สร้าง “สิ่งที่คนอื่นมองข้าม”

.

และ สุดท้าย Windows กลายเป็น “หัวใจ” ของคอมพิวเตอร์ มากกว่าตัวเครื่องเสียอีก

กับชีวิตของเรา

.

บางทีเราไม่ต้องเริ่มจากการทำในสิ่งที่คนอื่นแข่งกันอยู่ แต่ลองมองว่า “เขาขาดอะไร ?”

.

– มีคนทำคลิปเยอะ แต่ขาดคนตัดดีๆ

– มีร้านอาหารเยอะ แต่ขาดคนทำเพจให้น่าสนใจ

– มีคนเก่งเยอะ แต่ขาดคนที่เข้าใจการประสานงาน

.

การไม่มีทุน ไม่ใช่ปัญหา แต่ “ไม่มีมุมมอง” ต่างหากที่ทำให้เราไม่มีที่ยืน

.

ข้อ 5 : มองไกลตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่ม เพราะคนไม่มีทุน ต้องวางแผนให้ไกลกว่าคนมีเงิน

.

หลายคนที่ไม่มีต้นทุน มักจะเริ่มจากเป้าหมายใกล้ๆ “ขอแค่มีรายได้พอก่อน”

“แค่ไม่ขาดทุนก็โอเคแล้ว” หรือ บางครั้งเราทำทุกอย่างไปแบบวันต่อวัน แค่ให้พอรอด โดยลืมไปว่าการอยู่รอดเฉยๆ ไม่พาเราไปไหน

.

ย้อนกลับไปตอนที่ Microsoft ยังไม่มีเงิน ไม่มีชื่อเสียง ไม่มีใครรู้จัก เขาใช้เวลาคิดถึง “สิ่งที่จะเกิดขึ้นในอีก 10 ปีข้างหน้า”

.

ตอนที่ทุกคนยังขายซอฟต์แวร์ทีละแผ่น เขาคิดถึงวันที่ซอฟต์แวร์จะกลายเป็นเหมือน “ไฟฟ้า” ที่คนใช้ทุกบ้าน ตอนที่บริษัทส่วนใหญ่เอาเงินไปจ้างทีมขาย เขาเอาเงินไปจ้างวิศวกรดีที่สุดที่เขาจะหาได้ เพราะเขาไม่ได้อยากแค่ขายของให้ได้ในวันนี้ แต่เขาอยากสร้าง “ระบบ” ที่จะอยู่ได้แม้ในวันที่เขาไม่อยู่แล้ว

.

บิลเกตส์รวยได้ เพราะ “มองการไกลตั้งแต่วันแรก” แม้จะมีเงินไม่มาก เขาก็ใช้สมองวางทางไว้ยาวที่สุดเท่าที่จะวางได้

.

และ สิ่งที่เขาวางไว้ ก็คือ โมเดลธุรกิจแบบ “ซอฟต์แวร์ลิขสิทธิ์” ที่ทำให้ Microsoft ขายของหนึ่งครั้ง แต่ได้รายได้ต่อเนื่องไปอีกหลายปี

.

สิ่งนี้ คือ สิ่งที่หลายคนมองข้ามโดยเฉพาะ “คนไม่มีทุน” เพราะเราถูกบีบบังคับด้วยความจำเป็นเฉพาะหน้า เลยลืมถามตัวเองว่า “เรากำลังจะไปไหนกันแน่ ?”

.

คุณไม่มีทุน ไม่มีชื่อเสียง แต่คุณยัง “แข่งเรื่องวิธีคิด” ได้เสมอ เพราะไม่ว่าวันนี้คุณจะอยู่ตรงไหน

จะมีเงินเท่าไร เริ่มช้า หรือ เริ่มเร็ว คุณก็เริ่มได้ และ คุณก็ “มั่นคงได้”

.

เพราะสุดท้ายแล้ว ความมั่งคั่งที่ยั่งยืน ไม่ได้มาจากเงินที่มีตอนเริ่ม แต่มาจาก “วิธีคิด” ที่เรายังรักษาไว้ได้ แม้จะโตแค่ไหนก็ตาม

.

.

เขียนโดย ทีมงาน #สมองไหล

#สังคมคนสร้างธุรกิจจากศูนย์