ทางลัดที่ถูกลืม "นพ" กำลังขับรถกลับบ้านเกิดที่จังหวัดน่านในช่วงเทศกาลเชงเม้ง เขารู้ดีว่าถนนสายหลักจะเนืองแน่นไปด้วยรถรามหาศาล ด้วยความใจร้อน เขาจึงตัดสินใจกดเลือกเส้นทางสำรองในแอปฯ แผนที่ ซึ่งระบุว่าเป็น "ทางส่วนบุคคล: เส้นทางลัดผ่านหุบเขาเขาเขียว" ช่วงแรกถนนยังเป็นลาดยาง

Ep2. อาถรรพ์ภูควาย พิธีเรียกขวัญดำเนินไปจนถึงช่วงสุดท้าย เสียงสวดถอนของเจ้าอาวาสดังกดข่มบรรยากาศยะเยือกให้จางลง บอยสะดุ้งสุดตัวเหมือนวิญญาณถูกกระชากกลับเข้าร่าง เขาสลบเหมือดไป แต่ลมหายใจเริ่มกลับมาสม่ำเสมอพ้นขีดอันตราย พ่อของพฤกษ์มองดูสภาพเพื่อนลูกชายด้วยสายตาเวทนา ก่อนจะหันมามองพฤกษ์ด้วยแววตาตำหน

บรรยากาศของ "ภูเขาควาย" ดินแดนอาถรรพ์ที่เล่าขานกันว่ามีทั้งเหล็กไหลและเมืองลับแล เป็นฉากหลังของเรื่องราวที่กลุ่มเพื่อน 4 คน—พฤกษ์, เก่ง, ดนัย และ บอย—ต้องจดจำไปชั่วชีวิต เมื่อพวกเขาตั้งใจขึ้นไปล่าสัตว์ ทั้งที่พ่อของพฤกษ์บอกว่าช่วงนี้เป็นช่วงป่าปิด แต่ทั้งสี่ก็แอบเข้าเพราะพฤกษ์มั่นใจในวิชาที

ณ ออฟฟิศสูงตระหง่านกลางเมืองหลวง ยามค่ำคืนที่เงียบสงบ แต่ทว่าภายในตึกกลับมีเรื่องราวชวนขนหัวลุกซ่อนอยู่ ​"พิม" พนักงานสาวออฟฟิศหน้าตาจิ้มลิ้ม เธอต้องอยู่ทำงานล่วงเวลาเพื่อปั่นงานให้เสร็จตามกำหนด ในขณะที่เพื่อนร่วมงานทยอยกลับบ้านกันไปหมดแล้ว เหลือเพียงเธอที่ยังคงนั่งทำงานอยู่หน้าคอมพิวเตอร์

“กฎหลอน” ในการรอรถเมล์ตอนดึก 🌙🚏 อ่านให้จบก่อนที่คุณจะเงยหน้ามองป้ายรถเมล์ข้างหน้า… 🚏 การรอรถเมล์หลังเที่ยงคืนคนทั่วไปคิดว่า…การรอรถเมล์ตอนดึก แค่เงียบ เหงา และน่ากลัวนิดหน่อยแต่คนที่เคย “รอจริง ๆ” จะรู้ว่ามันมีบางอย่าง…ที่มารอ “คุณ” เหมือนกันถ้าคุณจำเป็นต้องรอรถเมล์หลังเที่ยงคืน จงทำตามกฎเหล่าน

#โตขึ้นจึงรู้ว่า โตขึ้นจึงรู้ว่า ชีวิตวัยผู้ใหญ่เหนื่อยจนอยากกลับไปเป็นเด็ก เมื่อเราโตขึ้น หลายคนคงเคยมีความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัวว่า “ถ้าย้อนเวลากลับไปเป็นเด็กได้ก็คงดี” ตอนเป็นเด็ก เราเคยอยากโตเร็ว ๆ อยากมีอิสระ อยากตัดสินใจเอง อยากใช้ชีวิตแบบผู้ใหญ่ แต่พอถึงวันที่เราโตจริง ๆ กลับพบว่าชีวิ