ชอบนินทา

หลายคนคงเคยได้ยินประโยค “การนินทากาเลเหมือนเทน้ำ” แต่พอเอาเข้าจริง เวลาโดนนินทามันก็เจ็บอยู่ดี ฉันเองก็เคยอยู่ในวงที่ชอบเมาท์กันหนักมาก ช่วงแรกเผลอไหลไปกับอารมณ์ พอกลับมาคิดทีหลังถึงเข้าใจว่า ถ้าเราเอาคำพูดคนอื่นมาแบกไว้ เราจะเป็นคนที่เหนื่อยที่สุด ไม่ใช่คนพูด สำหรับฉัน “การนินทากาเลเหมือนเทน้ำ” ไม่ได้แปลว่าไม่รู้สึกอะไรเลยนะ แต่มันคือการฝึกให้คำพูดเหล่านั้น “ไหลผ่าน” ไม่ให้ตกตะกอนในใจ เหมือนเทน้ำออกจากภาชนะ ไม่ปล่อยให้มันขังจนบูดเน่า ยิ่งถ้าเจอคนชอบนินทา บางทีเขาเหมือน “ถังขยะเปียก” จริง ๆ คืออยู่ตรงไหนก็ส่งกลิ่นเหม็นฟุ้ง เพราะข้างในสะสมเรื่องคนอื่นไว้เยอะ สุดท้ายคนที่จมกับความเน่าก็คือตัวเขาเอง วิธีรับมือที่ฉันใช้แล้วเวิร์ก: 1) แยก “ข้อเท็จจริง” กับ “อารมณ์” ก่อน ถ้าเป็นคำติที่มีประโยชน์ก็เก็บไว้ปรับ แต่ถ้าเป็นแค่ใส่ร้าย/ขยายความเกินจริง ให้ตัดทิ้ง 2) ไม่อธิบายกับทุกคน เลือกตอบเฉพาะคนสำคัญหรือคนที่เกี่ยวข้องจริง ๆ เพราะยิ่งอธิบายกับคนที่ตั้งใจไม่ฟัง ยิ่งเสียพลัง 3) ตอบแบบสั้นและสุภาพ ถ้าจำเป็นต้องเจอ เช่น “ขอบคุณที่บอกนะ เดี๋ยวเราจัดการเอง” แล้วจบ ไม่เปิดพื้นที่ให้ต่อความยาว 4) ตั้งขอบเขตกับวงเมาท์ ถ้าเริ่มนินทาใคร ฉันจะเปลี่ยนเรื่อง หรือขอตัวไปทำอย่างอื่น เพราะไม่อยากเป็นส่วนหนึ่งของกลิ่นเหม็นนั้น 5) ดูแลใจตัวเองหลังโดนพูดถึง ฉันจะทำอะไรที่ดึงสติกลับมา เช่น เดินเล่น ออกกำลัง หรือคุยกับเพื่อนที่ไว้ใจ เพื่อไม่ให้ความคิดวนซ้ำ สุดท้าย ต่อให้หลีกเลี่ยงไม่ได้ว่าต้องเจอคนนินทา เราก็เลือกได้ว่าจะ “รับกลิ่น” หรือ “เดินออกมา” ถ้าวันไหนรู้สึกหนัก ให้จำไว้ว่าคำพูดเป็นของเขา แต่ความสงบเป็นของเรา อย่าให้ถังขยะเปียกของใครมาทำให้วันของเราเหม็นไปด้วย