7เทคนิคจากปวศ.ศิลป์ตะวันออก!💕

หลายคนเสิร์ชคำว่า “chiaroscuro คือ” แล้วเจอคำอธิบายยาวๆ อ่านยาก เลยขอสรุปแบบที่เราใช้จำเองเวลาเตรียมหาเรฟทำงานค่ะ Chiaroscuro คือเทคนิค “เล่นความต่างของแสงกับเงา” ให้ภาพดูมีมิติ เหมือนมีสปอตไลต์ส่องเฉพาะจุด แล้วปล่อยส่วนอื่นให้จมในเงา ผลลัพธ์คือวัตถุ/ใบหน้าดูนูนขึ้น สมจริงขึ้น และช่วยนำสายตาคนดูไปยังจุดสำคัญในภาพ (ตัวอย่างที่เจอบ่อยคือภาพแนวบาโรกอย่าง The Calling of Saint Matthew) วิธีสังเกตแบบเร็วมากๆ: ถ้าเห็นภาพที่ “แสงมาเป็นทิศทางชัด” เงาดำเป็นก้อน และความสว่างไล่ระดับจากสว่างจัดไปมืดจัด นั่นแหละกลิ่นอาย Chiaroscuro ถ้าอยากเข้าใจ “ศิลปะตะวันตก ง่ายๆ” เราแนะนำให้จำเป็นคู่/กลุ่ม จะไม่สับสน: 1) Chiaroscuro vs Tenebrism - Chiaroscuro = คอนทราสต์แสงเงาเพื่อปั้นฟอร์มให้มีมิติ - Tenebrism = เล่นแสงเงา “รุนแรงกว่า” ฉากมืดมากๆ แล้วมีแสงตัดเฉียบเพื่อดราม่าอารมณ์ (เช่น Judith Slaying Holofernes) 2) Sfumato (นุ่มฟุ้ง) เทคนิคทำให้ขอบ/รอยต่อ “ละลาย” เหมือนไม่มีเส้นคมๆ แสงเงาเปลี่ยนผ่านนุ่มมาก เช่น Mona Lisa เหมาะกับงานที่อยากได้ฟีลละมุน ลึกลับนิดๆ 3) Impasto (หนาเป็นพื้นผิว) คือการปาดสีหนาๆ ให้เห็นรอยแปรง/พื้นผิวจริง เวลาเจองานที่ดู “สีเป็นก้อน มีเท็กซ์เจอร์” ให้นึกถึง Impasto (เช่น Starry Night) 4) Pointillism (จุดๆ รวมกันเป็นภาพ) ถ้าซูมแล้วเห็นเป็น “จุดสีเล็กๆ จำนวนมาก” แต่พอถอยออกมาภาพรวมกลมกลืน เทคนิคนี้ดีมากเวลาเอาไปทำกราฟิกเป็นแพทเทิร์น/พื้นหลัง 5) Mosaic และ Stained Glass - Mosaic = เอาชิ้นเล็กๆ (หิน/แก้ว/เซรามิก) มาประกอบเป็นภาพ เห็นเป็นชิ้นๆ ชัด - Stained Glass = กระจกสี มีเส้นแบ่งเหมือนตะกั่ว งานหน้าต่างโบสถ์อย่าง Notre-Dame จะเห็นชัด ทริคเอาไปใช้ทำงานนำเสนอ/ออกแบบ: เวลาเลือกเรฟให้เขียนใต้ภาพสั้นๆ ว่า “อยากได้แสงแบบ Chiaroscuro” หรือ “ขอบละลายแบบ Sfumato” จะคุยกับทีมง่ายขึ้นมาก และช่วยให้คอนเซ็ปต์งานชัดตั้งแต่ต้นค่ะ