จากเหตุการณ์ดราม่าเพลงแร็ปใต้ดินที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักในเรื่องเนื้อหาเหยียดเพศ ซึ่งถ่ายทำในพื้นที่ของมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ทำให้หลายฝ่ายเกิดความกังวลเกี่ยวกับมาตรฐานจริยธรรมและความเหมาะสมของเนื้อหาในสังคมการศึกษา ผมเองในฐานะผู้ติดตามและสนใจเรื่องนี้ เห็นว่าสิ่งสำคัญอย่างยิ่งคือการแยกแยะระหว่างผู้สร้างสรรค์งานศิลปะกับสถาบันการศึกษาที่ถูกใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำ แม้คลิปจะสร้างความไม่พอใจในกลุ่ม LGBTQ+ แต่ทางมหาวิทยาลัยก็ได้ออกมายืนยันชัดเจนว่าผู้ที่อยู่ในคลิปไม่ใช่นักศึกษาของมหาวิทยาลัย รวมถึงมีการลบคลิปและขอโทษต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้ว การเปิดพื้นที่สร้างสรรค์ของเยาวชนในรูปแบบต่างๆ เช่น แร็ปใต้ดิน ควรมีการกำกับดูแลเพื่อหลีกเลี่ยงเนื้อหาที่ก่อให้เกิดความเกลียดชังหรือเลือกปฏิบัติทางเพศ ขณะเดียวกัน ศิลปินและผู้สร้างสรรค์ควรตระหนักถึงผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นกับสังคมโดยรวม เช่น การส่งเสริมความเท่าเทียมหรือเข้าใจความหลากหลายทางเพศเพื่อสังคมที่มีความเคารพสิทธิมนุษยชนมากขึ้น ในฐานะคนที่ติดตามกระแสนี้ ผมเห็นว่าความชัดเจนของมหาวิทยาลัยกรุงเทพในการแสดงจุดยืนต่อต้านการเลือกปฏิบัติทางเพศและการแก้ไขสถานการณ์อย่างรวดเร็วถือเป็นตัวอย่างที่ดีสำหรับสถานศึกษาทั่วไป และเป็นบทเรียนที่สำคัญสำหรับศิลปินที่ทำงานในพื้นที่สาธารณะหรือพื้นที่ของสถาบันการศึกษาว่าควรเคารพกติกาและไม่ละเมิดสิทธิผู้อื่น สุดท้าย การเฝ้าระวังและพูดคุยอย่างเปิดเผยเกี่ยวกับประเด็นอย่างเสรีภาพในการแสดงออกและการเคารพความหลากหลายทางเพศจะช่วยให้สังคมไทยก้าวหน้าไปในทางที่เท่าเทียมและสร้างสรรค์มากขึ้นได้จริงๆ