กินอาหารเช้าฉันทำโอยามาคุมิ 144
คนสุดท้าย
เมื่อฉันยังเด็กมีพี่สาวคนหนึ่งที่อาศัยอยู่สี่หรือห้าปีในละแวกนั้นและมักจะปฏิบัติต่อฉันด้วยน้ําผลไม้
เมื่อฉันเดินเขียนอะไรบางอย่างคนเดียวในสวนสาธารณะหรือร้องเพลงโง่ ๆ ที่ฉันทําเองในตรอกด้านหลังมันปรากฏออกมาจากที่ไหนเลย
"ทาคาชิ คุณต้องการโค้กไหม"
ชื่อของเครื่องดื่มเปลี่ยนไปมาก แต่ฉันคิดว่าดวงตาของฉันเปล่งประกายเมื่อฉันบอกว่ามันเป็นโคล่า
"อะไรนะ ไม่เป็นไร"
ฉันรู้สึกเสียใจเสมอที่ได้รับการรักษา แต่ดูเหมือนฉันจะเอาชนะสิ่งล่อใจของโคล่าไม่ได้
มันยิ่งกว่านั้นเพราะบ้านน้องสาวของคุณออกมาในขวดไม่ใช่กระป๋อง
พี่สาวมักจะบอกว่าเธอกำลังดื่มด้วยฟาง
"ผู้หญิงจะเกลียดคุณถ้าหูของคุณสกปรกใช่ไหม"
ฉันไม่อยากรู้สึกแปลก ๆ แต่ฉันทำตามคำแนะนำของน้องสาวอย่างเงียบ ๆ
พี่สาวของฉันทำความสะอาดหูของฉันอย่างระมัดระวังและอ่อนโยน
วุ้ย.
บางครั้งเมื่อฉันหายใจเข้าหูมันจั๊กจี้และทําให้ฉันหัวเราะ
"อย่าขยับ!"
ใบหน้าของพี่สาวที่สะท้อนในกระจกเป็นสีแดงสดด้วยเหตุผลบางอย่าง
ขึ้นอยู่กับฤดูกาลฉันรู้สึกว่าต้นขาเปลือยของฉันเหงื่อออกและฉันต้องการให้มันจบลงในไม่ช้า
ในวันนั้นตั้งแต่ต้นฉันรู้สึกแปลก ๆ เกี่ยวกับพี่สาวของฉันและฉันไม่ชอบมัน
แต่ฉันก็สงบลงทันทีเพราะมีกลิ่นที่ดีมาจากที่ไหนสักแห่ง
หลังจากนั้นไม่นานน้องสาวของฉันก็ผลักสิ่งที่อ่อนนุ่มไปที่ด้านข้างของใบหน้าของฉัน
ฉันผุดขึ้นมาจากน้องสาวของฉันและวิ่งหนีไปด้วยเส้นประ
ตั้งแต่นั้นมาแม้ว่าฉันจะได้พบกับพี่สาวของฉันในเมืองเธอก็ไม่เคยเรียกชื่อฉันอีกเลย
ฉันยังไม่เข้าใจว่าทำไมมันถึงเป็นอย่างนั้น แต่มันต้องเป็นความผิดของฉัน
โลกเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจและความเมตตา
ฉันยังไม่ได้พบคุณ
子供の頃の思い出は私たちの心に強く残り、人生の価値観や対人関係の形成に大きな影響を与えます。特に、近所のお姉さんとの交流は、幼少期の優しさや信頼感、そして異性への初めての心情を学ぶ大切なきっかけになりました。 私も子どもの頃、近所のお姉さんにジュースをご馳走になった経験があります。瓶入りの飲み物は特別な感じがし、子ども心にとても嬉しかったものです。また、耳掃除の際のくすぐったさや、お姉さんの優しさに触れる時間は、安心感を与える一方で、何か特別な感情も芽生えていました。 こうした体験は、ただの思い出以上に、相手への思いやりや配慮、コミュニケーションの大切さを教えてくれます。不意にできた「不快感」や「戸惑い」もまた、成長過程で自分の感情や人との距離感を学ぶひとつのプロセスです。 今回のストーリーからは、子どもが感じる純粋な好奇心と同時に、触れ合いの中で芽生える微妙な心理 の変化を感じ取ることができます。優しさに満ちた世界があると信じる一方で、その中で自分自身がどう振る舞うべきかを考え始める瞬間があるのです。 こうした経験は、私たちがこれから新しい人間関係を築く時にも生かされていきます。大切なのは、相手の気持ちを尊重し思いやりを持ちながら、自分の感情も大切にすること。幼少期に味わった心の揺れは、そんな成熟に向かう第一歩といえるでしょう。
