กินอาหารเช้าฉันทำโอยามาคุมิ 265
【 】
รถบัสรักครั้งแรก
คำเชิญ
- เฮ้
เมื่อฉันได้ยินชื่อของฉันและหันหลังกลับ
ซาโอริ - หญิงสาวถือว่ามาดอนน่าของชั้นเรียน -
อยู่ที่นั่นคนเดียวโดยไม่พยายามซ่อนรูปลักษณ์ที่เร้าใจของเธอ
การคุ้มกันปกติสองครั้งของเขาไม่ได้อยู่ที่นั่น
- ฉันอยากถามคุณบางอย่างเกี่ยวกับกีตาร์
มันฟังดูไม่เหมือนที่ฉันหยุด
แต่ราวกับว่ามันกำลังยืนยันบางสิ่งที่ตัดสินใจไปแล้ว
- เกี่ยวกับกีตาร์?
ทันทีที่ฉันทำซ้ำ
ใบหน้าของซากิปรากฏขึ้นในบางมุมของจิตใจของฉัน
- มันจะเร็ว
ซาโอริยิ้มเล็กน้อย
มีบางอย่างสั่นลึกเข้าไปในหน้าอกของฉัน
กาแฟนั่น.. ฉันเคยไปกับซากิ
- ใช่ลูกของฉัน
ฉันตอบสั้น ๆ
และเธอก็พยักหน้าราวกับว่าเพียงพอแล้ว
คำที่จะปฏิเสธมัน
ควรจะออกไปแล้ว
แต่ด้วย "เหนือกีตาร์?"
ได้ปิดช่องโหว่ใด ๆ สำหรับฉัน
เมื่อออกจากห้องเรียน
ภาพสะท้อนของฉันในหน้าต่าง
มันดูเหมือนสักครู่
ยังมีความผิด
เมื่อเรามาถึงคาเฟ่ M
ซาโอริตายกะทันหัน
- คุณรู้ไหมว่าพ่อของฉันท ำอะไรใช่มั้ย
จนถึงจุดนั้น
ลืมไปหมดแล้ว
พ่อของ Saori นั้น
เป็นโปรดิวเซอร์เพลงที่มีชื่อเสียง
มันจะดำเนินต่อไป
【
รถบัสรักครั้งแรก
คำเชิญ
"เฮ้
เมื่อฉันหันไปที่เสียงของชื่อของฉัน
ซาโอริ - คลาสมาดอนน่า -
ยืนอยู่ที่นั่นคนเดียวไม่พยายามซ่อนสายตาที่เร้าใจของเธอ
ผู้ติดตามสองคนตามปกติของเธอไม่มีที่ไหนให้เห็น
"ฉันอยากถามคุณบางอย่างเกี่ยวกับกีตาร์"
ดูเหมือนว่าเธอจะหยุดฉัน
เหมือนเธอกำลังยืนยันบางสิ่งที่ตัดสินใจไปแล้ว
"เกี่ยวกับกีตาร์?"
ช่วงเวลาที่ฉันทำซ้ำ
ใบหน้าของซากิปรากฏขึ้นที่ไหนสักแห่งในใจของฉัน
"มันใช้เวลาไม่นาน"
คุณยิ้มเบา ๆ
กวนในหน้าอกของฉัน
กาแฟนั่น - กาแฟที่ฉันไปกับซากิ
"ดังนั้นฉันเข้าใจแล้ว"
ฉันตอบสั้น ๆ
และเธอก็พยักหน้าราวกับว่านั่นคือทั้งหมดที่เธอต้องการ
คำพูดที่จะปฏิเสธเธอ
ต้องอยู่ที่คอของฉัน
แต่ด้วย "เกี่ยวกับกีตาร์"
ทุกเส้นทางหลบหนีถูกปิดกั้น
ขณะที่ฉันออกจากห้องเรียน
ภาพสะท้อนของฉันในหน้าต่าง
มองเพียงเล็กน้อย
เหมือนคนที่ถือความผิด
เมื่อเรามาถึง M Café,
ซาโอริพูดกะทันหัน
"คุณรู้ไหมว่าพ่อของฉันทำอะไรใช่ไหม"
ฉันลืมไปหมดแล้วจนถึงตอนนั้น
พ่อของ Saori นั้น
เป็นโปรดิวเซอร์เพลงที่มีชื่อเสียง
จะดำเนินต่อไป
【จริง (
ยืนยัน |
"มากเกินไป
この物語の主人公が感じた胸のざわつきや後ろめたさは、多くの人が経験する複雑な感情の表れだと思います。特に、人間関係の中で「逃げ道をふさがれる」ような状況は、恋愛に限らず仕事や友人関係においてもしばしば遭遇します。 私自身も音楽関係者の子どもとの接点があり、彼らの親の社会的地位や影響力がコミュニケーションに影響を与えることを実感しました。サオリの父親が有名な音楽プロデューサーであることを主役が忘れていたように、意識せずに自然体で接したい場面で、その独自の環境が緊張や壁を生むこともあります。 さらに、ギターを媒介にした相談という設定は、趣味や特技を共有することで距離を縮めたい気持ちが表れています。一方で、それが誘いのきっかけとなり、自分の気持ちや関係性を見つめなおす難しさも感じられます。カフェという場所が象徴する日常の空間が、登場人物同士の距離感や感情の揺れ動きを豊かに表現している点も魅力的です。 この話の続きを楽しみにしながら、私も人間関係を築く中での微妙な感情や、思いがけない背景に気づくことで相手を理解しようとする大切さを改めて感じました。音楽や会話の中に込められた人間模様には、そんな深い意味が隠されているのかもしれません。