Shadows Under the Cloud Curtain, Fiction
'Niwarin, 'a foster child in a rich man's house, was taken in exchange for debt, but it turned around, plunging into a deep relationship with' Pawraschdol, 'an elite widower, when it was reputed to be his', or to let anyone take it away.
.
"We are..."
.
"Don't be hypocritical again," she intercepted him. Now the credibility of the crusade is almost zero!
.
The sober rush, the sober rush, where is that person gone?!
.
... "maybe you're pregnant," like the corner of his mouth, lifting a smile.
That's not true. Idiot!
.
"That day you prevented something else..." this time she felt superior. "My period is here."
.
The mouth of the person who thinks of using domination must be overturned, even if he feels like laughing, but Niwarin tries to keep the humor in his position.
.
"I can sleep. If I don't sleep, I'll really run away."
.
"Then let me shake your hand." He changed his hand to coordinate his fingers with her.
,
"No," even if the mouth refuses, but what can Niwarin do when he puts his finger in the lock between her fingers until he can't shake off?
ถ้าใครชอบแนว “นิยายคาใจ” อ่านแล้วต้องตั้งคำถามตลอดว่าใครกันแน่ที่เป็นคนคุมเกม เรื่องนี้จะให้ฟีลนั้นเลยค่ะ เพราะแกนหลักมันไม่ใช่แค่โรแมนติก แต่เป็นดราม่าความสัมพันธ์ที่เริ่มจาก “การถูกใช้เป็นเครื่องมือใช้หนี้” แล้วค่อยๆ กลายเป็นพันธะที่ตัดไม่ขาด สิ่งที่ทำให้ฉันอินมากคือความรู้สึกของนางเอกที่เหมือนโดนผลักให้ตกอยู่ในสถานะ “ของขวัญ” ทั้งที่ตัวเองไม่ได้เต็มใจ พออ่านไปจะรู้สึกอึดอัดแทน แต่ก็หยุดอ่านไม่ได้ เพราะมันมีจังหวะพลิกไปมาระหว่างความกลัวกับความหวั่นไหว โดยเฉพาะตอนที่พระเอกแสดงออกว่าหวงและไม่ยอมให้ใครมาแย่งไป คำพูดและการกระทำมันเหมือนจะปกป้อง แต่ในเวลาเดียวกันก็ดูครอบงำ ทำให้ความสัมพันธ์มันยิ่งคาใจว่า…นี่คือความรัก หรือการครอบครองกันแน่ อีกพอยต์ที่ทำให้เรื่องนี้น่าติดตามคือ “อดีตที่พระเอกเคยรู้จักนางเอกมาก่อน” และเหมือนเคยแอบปลื้มเธอเงียบๆ ตรงนี้แหละที่เพิ่มความลึกให้ตัวละคร เพราะมันทำให้เราเดาไม่ออกว่าเขาเข้าหาเธอด้วยเหตุผลอะไรจริงๆ เป็นแค่แรงปรารถนา? ความรู้สึกผิด? หรือเขาวางแผนมานานแล้ว? อ่านแล้วจะเกิดความรู้สึกแบบนิยายคาร่อง (คาใจเป็นร่องๆ) คือยิ่งอ่านยิ่งมีคำถามเพิ่มขึ้น ส่วนฉากที่คนอ่านชอบพูดถึงกันบ่อยคือประเด็น “ท้อง/ไม่ท้อง” ที่ถูกหยิบมาเป็นแรงกดดันในความสัมพันธ์ ฉันชอบที่มันมีความจริงจังปนความเขินๆ เพราะนางเอกพยายามตั้งสติ เอาข้อเท็จจริงมาคุมสถานการณ์ (เช่นเรื่องป้องกันและประจำเดือนมาแล้ว) ทำให้เห็นความเข้มแข็งของเธอ ไม่ได้เป็นฝ่ายยอมอย่างเดียว ถ้าจะให้แนะนำสำหรับคนกำลังลังเล: เรื่องนี้เหมาะกับสายดราม่าโรแมนติกที่ชอบความสัมพันธ์แบบผลัก-ดึง มีความลับ มีอำนาจต่อรอง และมีปม “ถูกส่งมาเป็นของขวัญ” ที่ทำให้ใจหวิวตลอดเวลา อ่านแล้วอยากรู้ว่าท้ายที่สุด นางเอกจะได้กลับมาเป็นเจ้าของชีวิตตัวเองไหม หรือจะถูกคำว่า “ของเขา” ผูกไว้ไปตลอด
