40 years. City art.
จากประสบการณ์ของผมเองในวงการอาชีวะยุค 90's สิ่งที่โดดเด่นที่สุดอย่างหนึ่งคือมิตรภาพที่แน่นแฟ้นระหว่างเพื่อนๆ แม้ว่าจะผ่านไปหลายสิบปี ความทรงจำเหล่านั้นกลับยิ่งทวีความหมายเมื่อได้เห็นการกลับมาของศิลปะพระนครในโอกาสครบรอบ 40 ปี ซึ่งเป็นการสะท้อนและยืนยันถึงรากเหง้าของศิลปินและนักศึกษาอาชีวะอย่างแท้จริง งานฉลอง 40 ปีศิลปะพระนครไม่เพียงเป็นแค่การย้อนมองอดีต แต่ยังเปิดโอกาสให้คนรุ่นใหม่ได้เรียนรู้และเข้าใจถึงความสำคัญของศิลปะและมิตรภาพที่เกิดขึ้นในยุคนั้น หลายคนที่เคยเป็นศิษย์เก่าต่างเดินทางกลับมารวมตัวกันเพื่อบอกเล่าประสบการณ์และความรักที่มีต่อสถาบันของตนเอง ในฐานะที่เคยผ่านช่วงเวลานั้นมา ผมเห็นว่ามิตรภาพในวงการอาชีวะไม่ได้จำกัดแค่เพียงในห้องเรียนหรือตอนเรียนเท่านั้น แต่ยังเป็นเครือข่ายที่ส่งผ่านความช่วยเหลือและแรงบันดาลใจระหว่างกันในชีวิตการทำงานและชีวิตส่วนตัว ตลอดจนเป็นแรงขับเคลื่อนสำคัญให้ศิลปะท้องถิ่นและวัฒนธรรมได้รับการอนุรักษ์และพัฒนาอย่างต่อเนื่อง การเฉลิมฉลองครบรอบ 40 ปีครั้งนี้ยังแสดงถึงความสำเร็จในการรวมตัวของเหล่าศิษย์เก่าและศิลปิน เพื่อสร้างพื้นที่แสดงศิลปะที่ทำให้ศิลปินรุ่นใหม่ได้มีโอกาสแสดงผลงานของตัวเอง ช่วยให้วัฒนธรรมท้องถิ่นยังคงความสดใสและเผยแพร่ไปสู่สาธารณะชนอย่างกว้างขวางยิ่งขึ้น สุดท้ายนี้ ผมอยากจะเชิญชวนเพื่อนๆ ทุกคนที่เคยมีส่วนเกี่ยวข้องกับวงการอาชีวะในยุค 90's หรือผู้ที่สนใจในศิลปวัฒนธรรมและมิตรภาพแบบนี้ ให้มาร่วมกันเก็บรักษาและส่งต่อสิ่งดีๆ เหล่านี้ต่อไป เพื่อให้อนาคตของศิลปะและมิตรภาพในวงการอาชีวะยังคงเปล่งประกายตลอดไป
