"นี่…สามีจะจับเค้าจริงๆ เหรอ สามีจับเค้าลงเหรอ?" เมษาช้อนตาถามเมื่อชะโงกไปดูหน้าจอเห็นสำนวนคดีที่กำลังพิมพ์
"เมษา…คุณทำผิด โทษของคุณนอนโรงพักได้เลยนะ" ภามินทร์เอ่ยเสียงเรียบ
"อื้มๆ เข้าใจ เค้านอนได้นะ แต่ต้องมีสามีนอนด้วย ต่อให้นอนกลางดินกินกลางทราย แต่ถ้ามีสามีอยู่ด้วยกัน เค้าก็อยู่ด้วยได้หมดแหละ แล้ว…ในคุกนี่มีแอร์ไหมอ่ะ ซื้อมาติดได้ไหม?"
"เมษา! นี่ผมกำลังบอกโทษของคุณอยู่นะ คุณรู้ไหม?"
คนหนึ่งจริงจัง ส่วนอีกคนไม่ได้โฟกัสสิ่งที่อีกฝ่ายพูดเลย ยิ่งพูดภามินทร์ก็ยิ่งเหมือนจะเป็นบ้าไปทุกที เข้าใจคำว่าสีซอให้ควายฟังลึกซึ้งก็วันนี้
"เค้าก็ตั้งใจฟังอยู่นี่ไง" ว่าแล้วยนั่งเท้าคางทำตาแป๋วมองอีกฝ่าย
"ถ้าไม่อยากนอนคุก ก็ต้องจ่ายค่าปรับ"
"เค้าไม่มีตังค์อ่ะ" เมษาทำหน้าเบ้
"ไม่มีตังค์ แล้วไปเล่นไพ่ยังไง?"
"เสียหมดแล้ว ก็ยายมิ่งโกยไปหมดตอนวิ่งหนีเมื่อกี้ไง" เมษาบอกยิ้มๆ
"เมษา! เฮ้ออ…"
ภามินทร์หมดคำจะพูดกับภรรยา เขายกมือขึ้นตบหน้าผากตัวเอง ส่วนคนก่อเรื่องก็นั่งขำคิกค ักชอบใจ เขาไม่ได้เสียหมดสักหน่อย แต่ถ้าไม่ตอบแบบนี้จะหาเรื่องคุยกับสามีต่อยังไงล่ะ
https://www.readawrite.com/a/71f70b562e0eaab4c86a3a617d0e3845






































