It made me realize
That day we stopped and woke up in the bathroom at 5: 00 in the morning, a feed that many people should understand while getting up and doing something or going to sleep a little longer, so we took a hand to plow Titik and played for a while.
While plowing the phone, we came across the live life of a fan repairman, as pictured, called "the dunk."
At first I didn't think anything of it, but after a while, we noticed that he was a cripple, missing both hands.
You know, the first thing that comes into our heads is not pity, but suspicion.
"How can he work like this?"
But the more we look, the more we feel that the question doesn't matter.
Because while we were in bed thinking about waking up or sleeping,
This guy is live, working and supporting himself since the sky is not yet bright.
✨ We suddenly came back and asked ourselves,
"That we have something missing."
While we have full arms, full legs, phones, Internet access, there are many other opportunities that many people do not have.
But a lot of times, we tell ourselves we're not ready.
It's not time yet.
Or start tomorrow
There were no pretty quotes that morning, no great lessons.
There's just one feeling that comes to mind.
That maybe not everyone costs a good life.
But many people use the costs they have much better than us.
And maybe the most absent thing in our lives isn't the opportunity.
But maybe it's the courage to act.
We got nothing from live.
Besides one question that's still in the head to this day,
"If he's fighting this much, what are we waiting for?"
In the end, that morning did not immediately excel us.
But it makes us stop looking for excuses.
Because people who are many times more constrained than us still stand up to their lives at 5: 00 a.m.
How long can we let laziness, fear or the word "not ready" stop us?
Maybe life doesn't need the most ready.
But it needs more people ready to act.
And since today,
If there's an awakening, there's a chance to start over.
We still have enough reason to fight.
ในชีวิตประจำวัน หลายครั้งเราก็มักจะหลงลืมไปว่าความสำเร็จไม่ได้ขึ้นอยู่กับความสมบูรณ์แบบหรือความพร้อมในทุกด้าน แต่ขึ้นอยู่กับความกล้าที่จะเริ่มต้นทำสิ่งที่ตั้งใจ เพียงแค่ได้เห็นไลฟ์สดของช่างจิ้ม ช่างซ่อมพัดลมที่พิการมือขาดทั้งสองข้าง ทำให้ผมได้ไตร่ตรองถึงเรื่องราวของความพยายามและการไม่ยอมแพ้ต่อข้อจำกัดในชีวิต ผมสงสัยเหมือนกันว่าช่างจิ้มทำงานแบบนี้ได้อย่างไร โดยไม่ให้ข้อจำกัดทางร่างกายเข้ามาขวางกั้น เขาไม่ได้แค่ทำงานซ่อมพัดลม แต่ยังไลฟ์สดเพื่อสื่อสารกับลูกค้าและผู้ติดตามมากมายซึ่งแสดงให้เห็นถึงการใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าการอดทนและมุ่งมั่น ทำให้เราสามารถฝ่าฟันอุปสรรคไปได้ แม้จะมี 'ต้นทุนชีวิต' ที่ไม่เหมือนกัน ช่างจิ้มอาจขาดแขนขาแต่มีความมุ่งมั่นและความสามารถในการปรับตัว ขณะที่หลายคนที่มีทุกอย่างกลับยังกลัวหรือลังเลที่จะลงมือทำ บทเรียนที่ได้จากช่างจิ้มเป็นแรงกระตุ้นให้เราหันมาทบทวนตัวเองว่าปัญหาที่แท้จริงในชีวิตเราไม่ใช่การไม่มีโอกาส แต่เป็นการไม่กล้าที่จะลงมือทำ "ถ้าเขายังสู้ขนาดนี้ แล้วเราจะมัวรออะไรอยู่?" เป็นคำถามที่ปลุกใจให้เราลุกขึ้นและไม่ปล่อยให้ความกลัวหรือข้ออ้างมาหยุดเราอีกต่อไป อยากแนะนำให้ทุกคนลองใช้เวลาช่วงเช้ามืดหรือตอนที่เงียบสงบ ไตร่ตรองถึงเป้าหมายและความพร้อมที่แท้จริง บางครั้ง 'ความพร้อม' ก็เป็นเพียงภาพลวงตาที่เราสร้างขึ้นมา ขณะที่การเริ่มต้นทำงานนั้นเองคือกุญแจที่จะเปิดประตูสู่ความสำเร็จและความสุขที่ยั่งยืน สุดท้ายนี้ อย่าลืมว่าชีวิตไม่ได้ต้องการคนที่พร้อมที่สุด แต่มันต้องการคนที่พร้อมลงมือทำมากกว่า เพราะเมื่อไหร่ก็ตามที่เราตัดสินใจลงมือทำ ความเปลี่ยนแปลงและโอกาสใหม่ๆ ก็จะเริ่มต้นขึ้นทันที
