เหตุการณ์ไฟไหม้ สอนอะไรเราบ้าง
คือทุกคนไม่มีใครตื่นขึ้นมาในตอนเช้า แล้วคิดว่าวันนี้จะเป็นวันสุดท้ายของชีวิตหรอกนะ
คนที่กำลังทำงาน ก็คิดว่าจะเลิกงานแล้วกลับบ้านไปหาครอบครัว คนที่กำลังนั่งกินข้าว ก็คิดว่าเดี๋ยวคงได้เจอกันอีก คนที่กำลังคุยกับคนรัก ก็คิดว่ายังมีพรุ่งนี้ให้พูดกันอีกมาก
แต่บางครั้ง... ชีวิตก็ไม่ได้ถามเราก่อน
เหตุการณ์ไฟไหม้โรงเบียร์น าราทาว ทำให้หลายคนสะเทือนใจ ไม่ใช่แค่เพราะความสูญเสีย แต่เพราะมันเตือนให้เห็นความจริงข้อหนึ่งว่า
"ความตาย ไม่เคยอยู่ไกลจากเราเลย"
เราอาจคิดว่าเรื่องแบบนี้เกิดกับคนอื่น แต่ความจริงแล้ว ความไม่แน่นอนเกิดขึ้นได้กับทุกคน ทุกเวลา และทุกสถานที่
พระพุทธเจ้าทรงสอนเรื่อง มรณานุสติ คือการระลึกถึงความตายอยู่เสมอ
หลายคนเข้าใจผิดว่า การนึกถึงความตายเป็นเรื่องน่ากลัวหรือทำให้ชีวิตหดหู่ แต่ความจริงกลับตรงกันข้าม
เมื่อเรารู้ว่า ชีวิตไม่แน่นอน เราจะเริ่มใช้ชีวิตอย่างมีความหมายมากขึ้น
เราจะกล้าขอโทษในวันที่ยังมีโอกาส เราจะกล้าบอกรักคนที่เรารัก เราจะเลิกเสียเวลากับความโกรธ ความอาฆาต หรือเรื่องเล็ก ๆ ที่ไม่สำคัญ
เพราะไม่มีใครรู้ว่า...
คำพูดวันนี้ จะเป็นคำพูดสุดท้ายหรือเปล่า
อีกหลักธรรมหนึ่งที่พระพุทธเจ้าทรงสอน คือ อานาปานสติ การมีสติอยู่กับลมหายใจเข้าและลมหายใจออก
ลมหายใจเป็นสิ่งที่เราได้รับอยู่ทุกวินาที แต่กลับเป็นสิ่งที่เรามักมองข้ามมากที่สุด
ลองสังเกตดู...
ลมหายใจเข้า... เรายังมีชีวิต ลมหายใจออก... ไม่มีใครรับประกันได้ว่าเราจะได้หายใจเข้าครั้งต่อไป
เมื่อฝึกอยู่กับลมหายใจ เราจะเห็นคุณค่าของ "ปัจจุบัน" มากขึ้น
หลายครั้งเรามัวแต่กังวลเรื่องอนาคต หรือจมอยู่กับอดีต จนลืมใช้ชีวิตกับเวลาที่มีอยู่ตรงหน้า
เหตุการณ์ครั้งนี้จึงอาจไม่ใช่แค่ข่าวที่เราเลื่อนผ่าน แต่เป็นเหมือนเสียงเตือนเบา ๆ ว่า
อย่าใช้ชีวิตด้วยความประมาท
ถ้ายังมีความฝัน อย่าผัดวัน ถ้ายังมีคำขอโทษ อย่ารอเวลา ถ้ายังมีคำว่ารัก จงรีบบอก ถ้ายังมีโอกาสทำความดี ก็จงลงมือทำ
เพราะเราไม่รู้จริง ๆ ว่า วันไหนจะเป็นวันสุดท้ายของเรา
สุดท้ายนี้ การระลึกถึงความตาย ไม่ได้มีไว้เพื่อให้เราใช้ชีวิตด้วยความกลัว
แต่มีไว้เพื่อให้เรา ใช้ทุกวันที่ยังมีลมหายใจ ด้วยความไม่ประมาท มีสติ และทำความดีให้มากที่สุด
เพราะเมื่อถึงวันที่ต้องจากโลกนี้ไป สิ่งที่เรานำติดตัวไปไม่ได้ คือทรัพย์สิน ชื่อเสียง หรือความสำเร็จ
แต่สิ่งที่ติดตามเราไป คือการกระทำ ความดี และคุณค่าที่เราได้สร้างไว้ตลอดช่วงชีวิตที่ผ่านมา
ขอแสดงความเสียใจต่อผู้สูญเสียและครอบครัวจากเหตุการณ์ครั้งนี้ และขอให้เหตุการณ์อันน่าเศร้านี้ เป็นเครื่องเตือนใจให้พวกเราทุกคนเห็นคุณค่าของชีวิต ใช้เวลาที่เหลืออยู่ให้ดีที่สุด และดำเนินชีวิตด้วยสติในทุกลมหายใจ
เหตุการณ์ไฟไหม้ในโรงเบียร์นาราทาวนั้นเป็นการเตือนใจครั้งใหญ่สำหรับผมส่วนตัว เรื่องที่ทำให้ผมสะดุ้งตื่นและคิดถึงการใช้ชีวิตมากขึ้นก็คือความไม่แน่นอนที่เรามักจะมองข้ามไป บางทีคนในชีวิตประจำวันก็ลืมว่าทุกลมหายใจที่ผ่านไปนั้นมีคุณค่าและไม่มีใครรู้ว่าจะเป็นครั้งสุดท้ายหรือไม่ ผมจำได้ว่าหลังจากเหตุการณ์นี้ ผมเริ่มฝึกนิสัยการมีสติมากขึ้น เช่น พยายามนั่งสมาธิสั้นๆ เพื่อรับรู้ลมหายใจ เข้า-ออก เพราะมันช่วยให้ผมผ่อนคลายและตระหนักรู้ถึงปัจจุบันมากขึ้น หลักธรรมที่พระพุทธเจ้าทรงสอนอย่างมรณานุสติ ทำให้ผมได้เข้าใจลึกซึ้งว่าการระลึกถึงความตายนั้นไม่ใช่เพื่อทำให้กลัว แต่เป็นแรงบันดาลใจให้เราอยากใช้ชีวิตให้เต็มที่และมีความหมายจริงๆ นอกจากนี้เหตุการณ์ไฟไหม้นี้ยังทำให้ผมตระหนักว่าเราควรให้ความสำคัญกับครอบครัวและคนรอบข้างมากขึ้น เราไม่ควรรอคอยที่จะบอกรักหรือขอโทษ เพราะวันหนึ่งคำพูดเหล่านั้นอาจเป็นคำสุดท้ายที่คนจะได้รับจากเรา ผมเองพยายามไม่เก็บความรู้สึกโกรธเคืองไว้กับใคร และเลือกที่จะปล่อยวางสิ่งเล็กน้อยที่ทำให้ชีวิตหนักใจ สิ่งที่อยากฝากให้กับทุกคน คือ อย่ารอจนวันสุดท้ายของชีวิตค่อยลงมือทำดี หรือแสดงความรัก เพราะโอกาสไม่ได้มีตลอดไป เราควรนำบทเรียนจากเหตุการณ์นี้มาใช้เพื่อเติมเต็มชีวิตโดยไม่ประมาท เรียนรู้ที่จะอยู่กับปัจจุบันอย่างเต็มที่ และทำให้ทุกวันของชีวิตนั้นมีคุณค่าอย่างแท้จริง
