ในฐานะที่ฉันเป็นคนหนึ่งที่สนใจเรื่องศาสนาและการใช้ชีวิตตามหลักคำสอนของพระสงฆ์ เรื่องของการทำผิดและผลที่ตามมาอย่างการตกนรกเป็นเรื่องที่หลายคนสงสัยและพูดถึงกันมาก ความจริงแล้วในพระพุทธศาสนา การตกนรกไม่ใช่การพิพากษาจากผู้อื่น แต่เกิดจากผลของกรรมที่ตนเองสร้างขึ้นด้วยการกระทำที่ไม่ดี จากประสบการณ์ที่ได้ฟังพระเกจิชื่อดังหลายรูปอธิบาย ผิดและบาปประการหนึ่งไม่ว่าจะเป็นพระหรือฆราวาส เมื่อทำผิดแล้วเข้ารับการสำนึกผิด สวดมนต์และกลับใจ เปลี่ยนแปลงตนเอง ทำความดีเสริมเติม ก็สามารถชดใช้กรรมและหลีกเลี่ยงความทุกข์ในภพหน้าได้ แต่หากคนที่ทำผิดยังไม่รู้สำนึก ไม่ยอมรับผิดหรือทำบาปซ้ำ ๆ โดยไม่คิดจะปรับปรุงตนเอง ผลกรรมก็เปรียบเสมือนเชื้อไฟที่เผาผลาญจิตใจและจะนำไปสู่ความทุกข์ตามมาทั้งในชาติปัจจุบันและชาติหน้า เรื่องนี้จึงเป็นการเตือนใจให้เราทุกคนไม่ว่าอยู่ในสถานะใด ต้องคอยระวังการกระทำของตัวเองและพยายามลดละอบายมุข เพื่อไม่ให้ชีวิตต้องตกอยู่ในสภาพที่เลวร้ายตามคำว่าตกนรก ดังนั้นคำถามที่ว่า พระที่ทำผิดจะตกนรกมั้ย? คำตอบน่าจะเป็นว่าการทำดีทำชั่วเป็นเรื่องของแต่ละบุคคลและผลตามกรรม การสำนึกผิดและเปลี่ยนแปลงตัวเองจึงเป็นสิ่งสำคัญที่สุดที่จะช่วยนำพาชีวิตไปสู่ทางที่ดีกว่า ตลอดจนเข้าใจว่าพระในฐานะผู้นำทางจิตใจ หากผิดพลาดก็จำเป็นต้องกลับใจเช่นกัน เช่นเดียวกับทุกคนที่ต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของตนเอง