ก่อนหน้านี้หลายคนอาจเคยรู้สึกว่าการปล่อยวางนั้นยากเกินไป เพราะเรามักจะเผลอเก็บความคิดหรือความรู้สึกที่ทำให้ทุกข์ไว้ในใจโดยไม่รู้ตัว แต่ประโยคนี้ "อย่าปล่อยวางแต่ปล่อยเลย" ช่วยทำให้ผมได้ฉุกคิดว่าแท้จริงแล้ว การปล่อยวางไม่ได้แปลว่าเราต้องลืมหรือไม่ใส่ใจ แต่เป็นการรับรู้และยอมรับความรู้สึกเหล่านั้นโดยไม่ยึดติด หรือนำมาทำให้ตัวเองทุกข์ใจต่อไป เมื่อผมลองนำแนวคิดนี้มาปรับใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น เวลาต้องเจอกับเรื่องเครียด หรือความผิดหวัง ผมเรียนรู้ที่จะรับรู้เรื่องนั้น ๆ อย่างมีสติ ไม่ปฏิเสธหรือดิ้นรนกับมัน แค่รับทราบและเลือกที่จะไม่ให้ความรู้สึกนั้นมาทำร้ายจิตใจ การฝึกแบบนี้ทำให้ชีวิตของผมรู้สึกโล่ง สบายใจขึ้นจริง ๆ เพราะเราไม่ได้พยายามขวางหรือปัดเป่าความรู้สึก แต่ยังคงยอมรับมันอย่างเข้าใจและเห็นคุณค่าของตัวเองมากขึ้น นอกจากนี้ การนำคำนี้มาใช้ก็เหมือนกับการฝึกจิตใจให้สงบและมีความสุขในแต่ละวันมากขึ้น อาจเริ่มจากเรื่องเล็ก ๆ อย่างการไม่ยึดติดกับคำพูดของคนอื่น หรือเรื่องที่เกินกว่าจะควบคุม จากนั้นค่อยขยายไปยังเรื่องใหญ่ในชีวิต เมื่อเราฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง ชีวิตจะเริ่มโล่งขึ้นจริง ๆ และความสุขก็จะเข้ามาแทนที่ ผมขอแนะนำให้ลองหามุมสงบเพื่อทบทวนและซึมซับคติเตือนใจนี้อย่างช้า ๆ พร้อมทั้งทดลองใช้ในสถานการณ์ต่าง ๆ ของตัวเอง รับรองว่าชีวิตจะเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นอย่างแน่นอน