From birth until the age of 32, never had a boyfriend.
# Tell yourselfWe grew up in a house where more women than men. From kindergarten to the end of 6th grade, we have studied all girls all the time. Even if we meet male friends in special school, we rarely talk. When we go to university, male friends are lgbtq. All real men like to say that seeing us as small as a sister is more teased. Ask that when we graduate, we are more alone, see friends, have a girlfriend, we do not close ourselves. If we talk about how we like this and go together, it's okay, but have never met a single person like this is fine. There are two close friends who meet each other for a long time, but chat often because single too. Ready to invite. To save money to a nursing home, this is happy. Sometimes it may be a little lonely, but it is just one flash and passed. Now I think that the money is taken care of myself. What do you want to do?
หลายคนพอค้นคำว่า “โสดตั้งแต่เกิด” มักอยากรู้ว่าเรามีปมไหม หรือจริง ๆ แล้วชีวิตมันขาดอะไรไปหรือเปล่า เราเองก็เคยโดนถามตรง ๆ ว่า “ไม่เคยมีแฟนเลยเหรอ ทำไม” จนบางครั้งเหมือนต้องคอยอธิบายให้คนอื่นสบายใจ ทั้งที่ความจริงคือ…การโสดมันไม่ได้น่ากลัวเสมอไป แค่เป็นรูปแบบชีวิตแบบหนึ่ง สำหรับเรา ความโสดตั้งแต่เกิดมันเกิดจาก “สภาพแวดล้อม” เยอะมาก โตมาเจอผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย เรียนหญิงล้วนเป็นหลัก พอเข้ามหาลัยก็ดันอยู่ในกลุ่มเพื่อนที่เป็น LGBTQ ซะส่วนใหญ่ เลยไม่ค่อยได้อยู่ในสถานการณ์จีบ-ถูกจีบแบบที่คนอื่นเจอ แต่ไม่ได้แปลว่าเราไม่เปิดใจนะ แค่ไม่อยากคบเพราะกลัวเหงา หรือคบเพื่อให้มีสถานะเฉย ๆ สิ่งที่คนโสดตั้งแต่เกิดจะเจอเหมือนกันคือ “คำถามซ้ำ ๆ” เช่น เลือกเยอะเหรอ? มีมาตรฐานสูง? ไม่สวยพอ? หรือมีปัญหาเรื่องเข้าหาคน? เราว่าถ้าต้องตอบบ่อย ๆ ให้เตรียมประโยคสั้น ๆ ไว้เลย เช่น “ยังไม่เจอคนที่คุยกันแล้วสบายใจ” หรือ “ตอนนี้โฟกัสดูแลตัวเองก่อน” พูดจบแล้วเปลี่ยนเรื่องได้ ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์อะไร อีกเรื่องคือความเหงา…มันมีจริง แต่ส่วนใหญ่เป็น “วูบ” มากกว่า เช่น เห็นเพื่อนแต่งงาน/มีคนมารับ-ส่ง/มีรูปคู่ แล้วใจเราวูบหนึ่งที เราใช้วิธีตั้งสติว่าความเหงามันเป็นอารมณ์ชั่วคราว ไม่ได้เป็นคำตัดสินคุณค่าชีวิต พอวูบมา เราจะทำอะไรสักอย่างที่ดึงกลับมาอยู่กับตัวเอง เช่น เดินเล่น ออกกำลังกาย จัดห้อง หรือคุยแชทกับเพื่อนสนิท สิ่งที่ช่วยให้โสดแล้วมั่นคงมาก ๆ คือ “แผนชีวิตแบบคนไม่มีคู่” เราเน้นเก็บเงิน ดูแลสุขภาพ และสร้างระบบซัพพอร์ตของตัวเอง เช่น มีเพื่อน 1-3 คนที่คุยกันได้จริง นัดเจอกันเป็นระยะ ๆ ตั้งกองทุนฉุกเฉิน ทำประกัน/ตรวจสุขภาพ และเตรียมเป้าหมายระยะยาว (เราเคยคุยกับเพื่อนโสดเหมือนกันว่าอยากเก็บเงินไว้ดูแลตัวเอง หรือไปอยู่บ้านพักคนชราในแบบที่เลือกได้) สุดท้ายเราอยากบอกคนที่กำลังค้นว่า “โสดตั้งแต่เกิด” ไม่ได้แปลว่าชีวิตพลาดอะไร ถ้าวันหนึ่งเจอคนที่คุยกันรู้เรื่อง เคารพตัวตนเรา และไปกันได้ก็โอเค แต่ถ้าไม่เจอ การอยู่คนเดียวแบบมีคุณภาพก็เป็นความสุขได้เหมือนกัน บางครั้งการไม่รีบมีแฟน คือการให้เกียรติตัวเองที่สุดแล้ว