Review of provincial children coming to the city
# Post a dayWe've been in Bangkok for six months.
It's not very difficult to adapt, but there are a lot of things we have to adapt to.
Bangkok people rush together. At first, we don't understand, but after a long time, we seem to rush with people.
Even with buses, boats, trains, it's not very convenient, the more time everyone gets to work, the more people get crowded to get home, so we prefer to walk back.
People don't care about each other that much. I think it's not true. Or maybe because I like to smile at people, so every time I go out, there is always a smile from those around me. We used to have no cash on the bus but they don't accept scans, there is a kind elder to pay us to show that even if I don't know each other, but when in times of crisis there may be someone to help (Thank you, that sister, if I read it).
Eating food, as we are northeastern people, looks easy to eat with everything, and northeastern food can be called every split, so do not starve much
As for the cost of living, it's as secretly as Khon Kaen that we're in Khon Kaen, the cost of living is as high as Bangkok, so there's not much difference.
How are the people who read from which province? We encourage people far from home. ☺️
เมื่อพูดถึงการใช้ชีวิตของเด็กต่างจังหวัดในเมืองกรุงอย่างกรุงเทพฯ สิ่งที่หลายคนมักจะได้เจอคือการปรับตัวทั้งในด้านสภาพแวดล้อมและรูปแบบชีวิตประจำวันที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว บรรยากาศของเมืองหลวงนั้นขึ้นชื่อเรื่องความเร่งรีบ ผู้คนต่างมีงานและภารกิจของตัวเอง จึงทำให้ความใจเย็นหรือความใส่ใจต่อกันอาจดูลดน้อยลงไปบ้าง แต่จากประสบการณ์จริงที่มีคนใจดีช่วยเหลือในยามวิกฤต ทำให้เห็นว่าความมีน้ำใจนั้นยังคงอยู่ในสังคมเมือง หนึ่งในเรื่องที่ท้าทายมากที่สุดคือระบบการเดินทางในกรุงเทพฯ แม้จะมีระบบขนส่งหลากหลายเช่นรถเมล์ เรือ และรถไฟฟ้า แต่ในช่วงเวลาที่คนใช้บริการหนาแน่น เช่น ช่วงเข้างานและเลิกงาน ความแออัดและความไม่สะดวกบางครั้งทำให้การเดินทางดูซับซ้อนและเหนื่อยล้า บางคนจึงเลือกที่จะเดินเพื่อผ่อนคลายและหลีกเลี่ยงความวุ่นวาย ซึ่งเป็นการปรับตัวที่หลายคนนำมาใช้ เรื่องอาหารการกินก็ถือเป็นจุดเด่นสำหรับเด็กต่างจังหวัด โดยเฉพาะคนที่มาจากภาคอีสาน อย่างในกรณีนี้เพราะอาหารอีสานนั้นหาได้ง่ายในกรุงเทพฯ ตามแยกต่าง ๆ จึงทำให้ไม่เป็นปัญหาสำหรับการกินหรือความคิดถึงบ้าน อีกเรื่องที่น่าสนใจคือค่าครองชีพ ซึ่งแม้กรุงเทพฯ จะดูเป็นเมืองใหญ่ที่ค่าครองชีพสูง แต่สำหรับบางโซนในใจกลางเมืองก็มีราคาค่าครองชีพที่ไม่ต่างจากเมืองใหญ่อื่น ๆ เช่นขอนแก่น ทำให้การบริหารการเงินของเด็กต่างจังหวัดต้องมีการวางแผนที่ดีเพื่อให้สามารถอยู่รอดและใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุข สำหรับใครที่กำลังคิดมาหรือกำลังปรับตัวในการใช้ชีวิตในกรุงเทพฯ อยากให้รู้ว่าการเปิดใจรับความเปลี่ยนแปลง การเรียนรู้จากสิ่งใหม่ ๆ และการรักษาความเป็นตัวเองเป็นกุญแจสำคัญที่จะช่วยให้เราอยู่ร่วมกับเมืองใหญ่ได้อย่างมีความสุข ทั้งนี้การสร้างสัมพันธ์ที่ดีและส่งต่อรอยยิ้มให้ผู้อื่นก็สามารถสร้างบรรยากาศที่ดีและทำให้ชีวิตในเมืองใหญ่ไม่น่าโดดเดี่ยวหรือเครียดจนเกินไป ท้ายที่สุด ไม่ว่าคุณจะมาจากจังหวัดไหน การมาใช้ชีวิตไกลบ้านย่อมมีความท้าทายและความสวยงามในตัวเอง ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่กำลังเดินทางบนเส้นทางนี้ทุกคนครับ
