ในฐานะแม่ที่เคยเจอสถานการณ์เดียวกันกับที่คุณเล่ามา ลูกชายคนแรกของฉันก็เคยมีอาการไม่อยากกลับบ้านหลังเลิกเรียนเช่นกัน ตอนเช้าไปโรงเรียนได้อย่างราบรื่น ไม่ร้องไห้ แต่พอใกล้เวลาจะกลับบ้าน กลับแสดงอาการต่อต้าน ร้องไห้และอยากเล่นของเล่นต่ออีกหน่อย จนบางครั้งทำให้แม่รู้สึกกังวลว่าควรจัดการอย่างไรดี สิ่งที่ช่วยได้มากคือการเข้าใจความรู้สึกของลูก บางทีกิจกรรมที่โรงเรียนสนุกหรือเพื่อนๆ น่าจะยังเล่นกันไม่จบ ทำให้เค้าไม่อยากกลับบ้านทันที การพูดคุยเพื่อเตรียมใจล่วงหน้า เช่น บอกเวลาที่แน่นอนว่าจะไปรับ และอธิบายว่าพอกลับบ้านแล้วจะได้เล่นของเล่นที่บ้าน อาจช่วยให้ลูกรู้สึกมั่นใจและพร้อมรับการเปลี่ยนแปลง ช่วงเวลานี้ยังเหมาะที่จะใช้วิธีให้กำลังใจและสร้างบรรยากาศอบอุ่น สำหรับแม่แล้ว การมีเครือข่ายช่วยเหลือก็สำคัญ หากรู้สึกเหนื่อยหรือเครียด สามารถติดต่อหน่วยงานช่วยเหลือครอบครัวและเด็กในพื้นที่ เช่น ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพศูนย์ตำบล หรือสายด่วนเด็กและเยาวชน เพื่อขอคำแนะนำหรือการสนับสนุนเพิ่มเติม และเมื่อใช้วิธีต่างๆ อย่างสม่ำเสมอ เราจะเห็นลูกเริ่มปรับตัวดีขึ้น และช่วงเวลาเลิกเรียนจะกลายเป็นเวลาที่ทั้งแม่และลูกรอคอยอย่างมีความสุขมากขึ้นจริงๆค่ะ