How do you feel about friends.. who keep talking about themselves..🤔
🔊 enough for us to tell...She bent to look at the mobile phone, watch the clip, play the line.. When asked to listen.. She said to listen.. (Just don't make eye contact and don't huh.. but when there is a call to answer the phone)
🔊, when we told.. she listened to 10% of the rest of the temples to tell by themselves again.. summary of our story, the same story.. listen to another story. 🥹
🔊 to call us to ask for 5 minutes of suffering, another 2 hours, ripe, raw, pure self-story.. This is sad life, friend.. 🥹 pity.
Pity my friend ❌
Pity yourself ✅ hungry 🥲
🔊 friends made an appointment to eat coffee. ❌
Come to hear about it, focus on 3 hours ✅
About this for us...I'm tired of listening...Lately, if coming like this, will avoid.. lying at home talking to the dog, much more comfortable. 🥰
What kind of interlocutors do friends meet and how do they feel... Let's share...
# 40 plus is not convenient # 40 plus playing lemon 8 # Q & A relationship
ถ้าคุณมีเพื่อนที่ “ชอบพูดแต่เรื่องตัวเอง” บ่อยๆ จนเรารู้สึกเหมือนเป็นคนฟังประจำ ไม่ใช่คู่สนทนา…บอกเลยว่าไม่ได้คิดมากนะ มันเหนื่อยจริงๆ โดยเฉพาะเวลาที่เราอยากระบายบ้าง แต่เขากลับก้มดูมือถือ ฟังแบบ 10% แล้วดึงเรื่องกลับไปที่ตัวเองทันที มุมจิตวิทยาที่พออธิบายได้ (แบบภาษาคนทั่วไป) คือบางคนคุยเพื่อ “ระบายความเครียด/ขอพื้นที่” มากกว่าคุยเพื่อ “เชื่อมความสัมพันธ์” เขาอาจชินกับการเป็นศูนย์กลาง หรือไม่ถนัดทักษะการฟัง (active listening) บางคนก็ไม่ทันสังเกตว่าตัวเองพูดเยอะเกินไป แต่ก็มีเหมือนกันที่เป็นนิสัยเห็นแก่ตัวในความสัมพันธ์—เราต้องดูแพตเทิร์นยาวๆ ไม่ใช่ตัดสินจากครั้งเดียว สิ่งที่ฉันลองใช้แล้วช่วยได้ คือ “ตั้งขอบเขตแบบสุภาพ” ให้การคุยเป็นสองทาง ตามมารยาทคือฉันเล่าบ้าง แกเล่าบ้าง ผลัดกันดิ เช่น - “ขอฟังของแกก่อน 10 นาที แล้วขอเวลาเราเล่าบ้างนะ” - “เดี๋ยวๆ เรื่องเราเมื่อกี้ยังไม่จบ ขอเล่าต่ออีกนิด” - “ตอนนี้เราอยากได้แค่คนฟัง ไม่ต้องแนะนำก็ได้” ประโยคพวกนี้เหมือนวางกติกาเบาๆ ให้เขารู้ว่าเราก็มีพื้นที่ อีกเทคนิคคือ “สะท้อนพฤติกรรมโดยไม่กล่าวหา” เช่น “สังเกตว่าพอเราพูด แกมักหยิบมือถือ เราเลยรู้สึกเหมือนแกไม่ได้ฟัง” ใช้คำว่า “เรา” แทน “แก” จะลดการปะทะ แล้วดูปฏิกิริยาเขา ถ้าเขาปรับตัวได้ แปลว่ายังแคร์ความสัมพันธ์ แต่ถ้าเขาโกรธ/ปัดความรู้สึกเรา/ทำเหมือนเราเรื่องมาก ซ้ำๆ นั่นคือสัญญาณว่าความสัมพันธ์เริ่มไม่สมดุล ถ้าเจอแบบโทรมาถามสารทุกข์ไม่กี่นาทีแล้วลากยาวเป็นชั่วโมงเรื่องเขาอย่างเดียว ฉันจะใช้วิธี “กำหนดเวลาให้ชัด” เช่น “คุยได้ถึงทุ่มครึ่งนะ เดี๋ยวต้องกินข้าว” แล้วทำตามนั้นจริงๆ เพื่อไม่ให้ตัวเองหมดแรง สุดท้าย ถ้าคุยแล้วไม่เปลี่ยน และเรารู้สึกแย่ทุกครั้ง การ “ถอยห่างแบบไม่ต้องตัดขาด” ก็เป็นการดูแลใจตัวเองได้เหมือนกัน บางวันอยู่บ้านคุยกับน้องหมา/ทำอะไรเงียบๆ ยังสบายใจกว่าเยอะ ความสัมพันธ์ที่ดีควรเป็นเรื่องเพื่อนรักผลัดกันฟัง ไม่ใช่ให้เรารับบทผู้ฟังตลอดเวลา