ว่างงาน 10 เดือน ยังไม่ได้เงินชดเชยประกันสังคม

เราตกงานโดนเลย์ออฟออกจากงานเดิมกระทันหันเมื่อเกือบ 10 เดือนที่แล้วในวัยเลข3

(โพสนี้เป็นการแชร์ประสบการณ์การทำงานนะ)

ต้องบอกก่อนว่า บริษัทที่เราทำเป็นเอ้าซอร์ส

หาคนมาทำงานให้กับบริษัทใหญ่อีกที

ขอไม่บอกรายละเอียดนะเพื่อความปลอดภัยแก่ตัวเรา

ต้องเข้าใจด้วยว่า พนักงานบริษัทเอ้าซอร์สอารมณ์จะประมาณเหมือนลูกเมียน้อย

งานเราคือคนบันทึกข้อมูลลูกค้าที่ได้มาเข้าสู่ระบบ

และส่งต่อไปให้แผนกงานในบริษัทใหญ่นั้น

ตรวจสอบความถูกต้องอีกที

แต่ประเด็นที่เกิดคือ คนตรวจสอบข้อมูลที่ทำต่อจากเรากลับปล่อยให้งานผิดผลาดขึ้นไปถึงฝ่ายด้านบนอีกที

ความซวยจึงตกมาอยู่ที่เรา เพราะเรามันแค่ลูกเมียน้อย

บริษัทเขาก็ต้องเอาคนของบริษัทเขาก่อนอยู่แล้ว

ทั้งๆที่คนที่ผิดผลาดคือคนของบริษัทเขาเอง

ไม่งั้นจะมีแผนกตรวจสอบความถูกต้องต่อจากเราไว้ทำไม

และการรับผิดชอบกลายเป็นว่าตกมาอยู่ที่เรา

เราทำงานนี้มานาน 8 ปี สไตล์การทำงานมันเหมาะกับอินโทรเวิร์ดแบบเรา ถึงจะต้องเข้าออฟฟิศแต่เวลาทำงานคือตัวใครตัวมัน สภาพแวดล้อมก็ไม่ได้แย่ เพื่อนๆก็โอเค แต่ก็ไม่วายมีปัญหาแบบคล้ายๆแบบนี้ตลอด

และเราเป็นคนทำงานค่อนข้างดีจะโดนยัดให้ทำงานยากๆ

ที่คนอื่นไม่ทำเสมอ ซึ่งนั่นไม่ใช่ปัญหาเลย

ถ้าเป็นปัญหาคงอยู่มาไม่ถึง 8 ปี

ซึ่งมาถึงจุดๆหนึ่งเราคิดว่าน่าจะเป็นจุดอิ่มตัวแล้ว

เราไม่ได้รู้สึกเบื่องานที่ทำ แต่เราคิดว่างานนี้มันกินเวลาชีวิตเรา ทำให้เราไม่ค่อยมีเวลาให้ตัวเองจริงๆ

เงินที่ได้จากงานจะอยู่ที่เวลาการทำงานล้วนๆ

คิดเป็นเคส เงินที่ได้ถึงไม่ได้ตายตัว ทำน้อยได้น้อย

ทำเยอะได้เยอะ แต่ช่วงหลังมาปริมาณงานน้อยลง

จึงทำให้รายได้น้อยลงไปด้วย ยังไม่รวมถึงพนักงานที่ทำต้องแย่งเคสกัน และขาดการจัดการงานที่ดีจากหัวหน้าแผนก (หัวหน้าแผนกใหม่ เป็นเด็กเส้นซึ่งไม่ค่อยมีความรู้และขาดการจัดการที่ดีในสายงานตัวเอง)

ซึ่งทำให้มีปัญหาการแจกงานที่ไม่เท่าเทียม ใครไวใครได้

ใครช้า ได้งานยากหน่อย ส่วนใครทำงานดี

โดนยัดงานยากเพิ่ม เราคิดว่ามันไม่แฟร์ และไม่มีใครที่อยากเข้าใจถึงปัญหาและอยากจัดการให้มันดีขึ้นกว่านี้เลยสักคน เหมือนแต่ละคนมาเพื่อแค่ทำงานและให้มันจบๆไปในแต่ละวัน เรารู้สึกว่ามันอิ่มตัวสำหรับเราในฐานะพนักงานบริษัทนี้แล้ว เราคิดว่าอีกปีสองปีเราจะออกไปหางานใหม่ เราต้องการเวลาเตรียมตัวสักหน่อยแต่ไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น ซึ่งเราตั้งตัวไม่ทัน

จากปัญหาที่เราบอกไว้ว่างานน้อยลงคนแย่งงานกันเพราะคนในแผนกเยอะกับปริมาณงานที่น้อยลงและขาดการจัดการที่ดี มันทำให้ช่วงนึงเราต้องกู้มาหมุนเงินเพื่อใช้จ่ายในครอบครัว แล้วต้องออกกระทันหันแบบไม่ทันเตรียมตัว หัวหน้าให้ออกแบบวันนั้นเลย ไม่ได้รอถึงสิ้นเดือน เราคิดว่ามันคงไม่ใช่แค่สาเหตุนั้นแน่ๆ อาจเป็นเพราะเราทำงานค่อนข้างดีและไวเหมือนกับแย่งงานของคนอื่นๆทำจนหมดไม่แบ่งให้คนอื่น ก็งานมันใครไวใครได้ แล้วเราทำงานไวเราผิดตรงไหน ทำงานไวจนหมดไม่เหลือให้คนอื่น เรายังต้องมารู้สึกผิดที่ไม่ได้แบ่งให้คนอื่นอีกหรอ พอเราว่างงานไม่ได้ทำอะไรแล้วแบ่งให้คนอื่น พอเราจะกลับไวก็ไม่ได้ หัวหน้าก็จะเอางานคนอื่นมาให้เราเพื่อให้เราได้กลับพร้อมคนอื่น แล้วเราต้องรู้สึกผิดด้วยไหมแบบนี้ มันก็จะวนไปที่ปัญหาการจัดการ เพราะการจัดการที่ไม่ดี ก็จะเกิดปัญหาแบบนี้วนไปไม่จบ ซึ่งเราไม่แคร์มันอีกแล้ว และการที่ต้องออกกลางคันไม่ได้แจ้งล่วงหน้ามันทำให้เราสับสนและค่อยข้างเครียดเพราะต้องออกกลางคันโดยมีหนี้เต็มระบบ

หลังจากเราเขียนใบลาออก เราจึงรีบไปติดต่อลงทะเบียนว่างงานในประกันสังคมทันที

ในวัยเลข 3 นี้การหางานใหม่ไม่ใช่เรื่องง่าย

เราจึงต้องตัดสินใจกลับต่างจังหวัดเพื่อไปตั้งหลักชีวิตตัวเองใหม่ แต่ที่ลงทะเบียนคนว่างง่านเพื่อรับเงินชดเชยที่ต้องมารายงานตัวผ่านในระบบทุกเดือนเราก็รายงานตัวครบ 6 เดือน แต่ปัญหาคือเรายังไม่ได้เงินสักบาท ตอนนั้นเครียดมาก แต่ก็ต้องกัดฟันหาทำงานอย่างอื่นไปก่อน เพราะเราอยู่ตจว.ไม่สามารถกลับขึ้นมาติดต่อสนง.ได้

เราจึงปล่อยผ่านเรื่องเงินชดเชยไป จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ ผ่านไปเกือบ 10 เดือน ที่เรากลับมากรุงเทพ

เราคิดว่าคงไม่ได้เงินชดเชยก้อนนี้แล้ว

แต่ก็ลองตัดสินใจติดต่อสอบถามสาเหตุจากประกันสังคม ปรากฏว่า เหตุผลที่ไม่ได้รับเงินชดเชยคือ

ให้เหตุผลการลาออกไม่ตรงกับนายจ้าง

เราเข้าใจได้ในทันที ว่าเราลงข้อมูลในระบบรายงานตัวไว้ไม่ตรงกับนายจ้างแจ้ง ซึ่งที่นายจ้างบอกเราไม่ใช่สาเหตุแต่บอกเพียงแค่ว่าส่งตัวกลับบริษัท

ความหมายเหมือนบังคับไล่เราออก

แต่ให้เราเขียนใบลาออกเอง เพราะโดนปกติแล้วการออกจากงานต้องแจ้งล่วงหน้า 1 เดือน

ถ้านายจ้างจ้างออกเราต้องได้รับเงินชดเชยส่วนนั้นก่อนเราออกด้วย บอกให้ส่งตัวเรากลับให้เราเหมือนยินยอมเขียนใบลาออกเอง ซึ่งตอนนั้นเราเครียดและสับสนมากจึงต้องทำตามไปทุกอย่างโดยไม่ทันคิดอะไรเลย

กลับมาที่ประกันสังคม เราถึงสอบถามไปว่าเราควรทำอย่างไรต่อไป เขาแจ้งมาว่า ให้เรากลับไปที่ประกันสังคมในเขตที่ครอบคลุมดูแล เพื่อไปแก้ไขข้อมูลให้ตรงกันในระบบ ของเราอยู่เขตบางเขน

อยู่สำนักงานกรุงเทพพื้นที่ 2 วันนี้เราเลยไปลองติดต่อดู

แค่เราไปแจ้งให้เขาแก้ไขข้อมูลแค่นั้นเลย

แล้วรอเงินเข้าก้อนเดียวได้เลย เพราะเรารายงานตัวครบ 6 เดือนแล้ว เข้าเท่าไหร่อันนี้เราลืมถาม

ไว้มีการอัพเดทต่อแล้วเราจะมาบอกนะ

อย่างน้อยๆเผื่อใครประสบปัญหาอะไรแบบนี้อยู่

อย่าลืมไปติดต่อนะ ภาษีที่เราจ่ายไป มันคือเงินของเรา ประกันสังคมของเราที่เราควรจะได้ อย่าละเลยส่วนนี้เหมือนเรานะ กว่าจะได้ตั้งเกือบ 10 เดือน

เป็นเพราะไม่รอบคอบเอง บวกกับว่าเราเป็นอินโทรเวิร์ดเวลาเจออะไรที่ต้องจัดการปัญหาที่ต้องติดต่องานข้างนอกเราไม่ค่อยจะสนใจมากเท่าไหร่ ยิ่งมันเป็นเรื่องเครียดๆแบบนี้แล้วด้วยเลยปล่อยยาวเลย

อย่าลืมนะ สิทธิของเรา มันคือของเรา อย่าละเลยสิทธิของเราที่เราควรจะได้รับนะครับ

ตอนนี้เราเองก็ยังไม่มีงานทำ

แต่อย่างน้อยเราก็ได้ทำในสิ่งที่เรารัก

ได้มีเวลากับตัวเอง ได้ค้นพบตัวเอง

ว่าจริงๆแล้วเราอยากทำอะไร

เลยตัดสินใจทำสิ่งที่อยากทำตั้งนานมาแล้วแต่ไม่มีเวลาได้ทำเลยคือการแชร์คอนเท้นอะไรแบบนี้

ถึงในช่วงแรกมันจะยากสักหน่อย แต่เชื่อเถอะ

การทำในสิ่งที่เรารักให้มันเป็นเหมือนงาน

เราจะไม่รู้สึกว่าเราทำงานเลยสักวัน

เป็นกำลังให้ทุกคนที่กำลังสู้ชีวิตทุกคนนะ✌️

#ประสบการณ์ชีวิต #ประกันสังคม #เงินชดเชยว่างงาน #แชร์ประสบการณ์ #lemon8ไดอารี่