เรื่องนี้ทำให้นึกถึงวันที่ต้องทำงานหนักจนแทบไม่มีเวลาให้ตัวเองเลย สมัยเรียน ป.ว.ช.ปี 3 ผมเคยผ่านช่วงเวลาที่เหน็ดเหนื่อยกับการทำงานเลิกดึกกลับบ้านยังต้องรีบทำการบ้านส่งอาจารย์ หลายครั้งน้ำมันรถหมดจนต้องปั่นจักรยานกลับบ้าน การต่อสู้ระหว่างความเหนื่อยล้ากับความตั้งใจ เรียนต่อและทำงานไปด้วยกันมันไม่ง่ายเลยจริงๆ แต่สิ่งที่ทำให้ผมไม่หยุดคือความฝันและความอยากประสบความสำเร็จ สภาพที่ดูเหนื่อยท้อแต่ก็ยังกินพลังใจได้มาก เพราะรู้ว่าทุกความพยายามมีค่าต่ออนาคตของตัวเอง เป็นแรงผลักดันให้ก้าวต่อ แม้บางวันก็อยากจะหยุด แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะไปต่อ เพื่อพิสูจน์ตัวเองว่าเราสามารถผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากและเติบโตขึ้นได้ ใครที่กำลังรู้สึกท้อหรือล้า ลองย้อนกลับมาคิดถึงเป้าหมายและเหตุผลที่คุณทำสิ่งเหล่านี้อยู่ บางทีแค่นั้นก็ช่วยเติมพลังใจจนสามารถสู้ต่อได้เหมือนกันครับ