One Hundred Flowers book review 🎆
One Hundred Flowers 💫
The original Japanese novel (this book in the picture is the English translation)
💬, the book will be the story of single mother Yuriko and his thirties son, Izumi, whose relationship seems to be close but distant because of the one-year-old missing story of the couple when Izumi was young.
On the day Yuriko's memories began to disappear with dementia, but the memories of the oblivious Izumi back and forth began to gush like bright flares lit in the sky.
This book will take us to find the meaning of "One Hundred Flowers" of these two mothers.
➿ finished reading, tears broke. According to the Japanese fiction language, I didn't think to sing, but sang at the end of the chapter anyway. 😢🥹 (But actually, just a word spread is enough to know the story...)
➿ English translator is easy to read, but there will be some moments that describe the thoughts of Mother Yuriko who has dementia. This part may be a little difficult to read.
💯 bought from Asia Books.
💯 485 baht
เผื่อใครกำลังหารีวิว A Hundred Flowers / One Hundred Flowers แบบช่วยตัดสินใจก่อนซื้อ เราขอสรุปประสบการณ์อ่านเพิ่มเติมจากมุมคนอ่านฉบับภาษาอังกฤษนะคะ (เล่มของ Genki Kawamura ปกสวยมาก เป็นวิวกลางคืนเหมือนมองผ่านหน้าต่าง มีพลุสะท้อนผิวน้ำกับดอกไม้ในแจกัน—เห็นแล้วอยากหยิบมาอ่านเลย) สิ่งที่เราชอบที่สุดคือ “โทนเรื่อง” ที่ค่อยๆ เฉลยความสัมพันธ์แม่ลูกแบบละมุนแต่บาดลึก เรื่องจะพาไปสำรวจช่องว่าง 1 ปีในวัยเด็กของอิซึมิ ซึ่งเป็นเหมือนปมที่ทำให้ความสนิทของสองคนนี้ดูใกล้แต่ไกล อ่านไปเรื่อยๆ จะรู้สึกเหมือนผู้เขียนตั้งใจให้เราเก็บรายละเอียดเล็กๆ จากบทสนทนาและความทรงจำที่ขาดๆ หายๆ แล้วค่อยเอามาประกอบเป็นภาพเดียวกันตอนท้าย อีกอย่างที่ทำให้เล่มนี้ “เจ็บจริง” คือการเล่าภาวะสมองเสื่อมของยูริโกะ ไม่ได้มาแบบดราม่าตรงๆ แต่เป็นความพร่าเลือนของความคิด การหลุดออกจากช่วงเวลาปัจจุบัน และความรู้สึกสับสนที่ค่อยๆ กลืนกิน ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าโรคนี้กระทบคนรอบตัวแค่ไหนด้วย ถ้าคุณเคยมีคนในครอบครัวเริ่มหลงลืม อาจอินเป็นพิเศษ แนะนำให้เตรียมใจและเผื่อเวลาอ่านตอนท้าย เพราะอารมณ์มันค่อยๆ สะสมจนระเบิดเอาช่วงจบจริงๆ ด้านภาษาอังกฤษ เรารู้สึกว่าอ่านลื่นและ “ภาพชัด” โดยรวม แต่จะมีบางย่อหน้าที่เป็นมุมมองของคุณแม่ซึ่งความคิดอาจวกวนตามอาการ ทำให้ต้องอ่านช้าลงนิดนึง วิธีที่ช่วยเราได้คือค่อยๆ อ่านทีละย่อหน้า ไม่ต้องรีบ และใช้การคั่นพักเป็นช่วงๆ เหมือนดูหนังที่หนักอารมณ์หน่อย ถ้าถามว่าเหมาะกับใคร: เหมาะกับคนที่ชอบนิยายญี่ปุ่นแนวครอบครัว/ความทรงจำ/ความสัมพันธ์ที่พูดน้อยแต่กระแทกใจ และคนที่อยากได้หนังสือที่อ่านแล้วคิดถึง “บ้าน” กับ “แม่” แบบเงียบๆ ส่วนคนที่อยากได้พล็อตเร็วๆ หักมุมจัดๆ อาจรู้สึกว่าเล่มนี้ค่อยเป็นค่อยไป สุดท้าย ถ้าคุณกำลังลังเลว่าจะอ่าน A Hundred Flowers ดีไหม เราว่าเป็นเล่มที่สมกับคำว่า must read สำหรับสายดราม่าครอบครัวค่ะ อ่านจบแล้วเหมือนโดนพลุสว่างๆ ในความทรงจำยิงขึ้นมาเต็มท้องฟ้า—สวยมาก และเศร้ามากพร้อมกัน