ในชีวิตของชาวพุทธ การพึ่งพาตนเองถือเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง ไม่เพียงแต่รอคอยหรือหวังพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์ โชคชะตา หรือราศี แต่มนุษย์ต้องมีความพยายามฝึกฝนและพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้สามารถเผชิญหน้ากับปัญหาและอุปสรรคอย่างมีสติ หนึ่งในอุปสรรคทางจิตใจที่หลายคนพบเจอคือนิสัยโกรธ ซึ่งเป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นได้แต่สิ่งที่ทำให้ความโกรธกลายเป็นปัญหาคือความเชื่อผิดๆ เช่น เชื่อว่าตนเองถูกเสมอ หรือเชื่อว่าความโกรธเป็นสิ่งสมควรและเหมาะสมกับสถานการณ์ นี่เป็นกับดักทางความคิดที่จะทำให้เราไม่เห็นจุดบกพร่องของความโกรธและปล่อยให้มันครอบงำจิตใจ จากประสบการณ์ส่วนตัว การตระหนักว่าเราอาจจะไม่ถูกเสมอไป และการฝึกคิดทบทวนก่อนจะโกรธ ทำให้การจัดการกับอารมณ์นั้นง่ายขึ้นมาก นอกจากนี้ การฝึกฝนสมาธิและสติก็ช่วยให้เรารับรู้และควบคุมอารมณ์ได้ดีขึ้น การเรียนรู้ที่จะให้อภัยและปล่อยวาง ทำให้จิตใจสงบขึ้นและช่วยลดความเครียดในชีวิตประจำวัน ดังนั้น การลงมือปฏิบัติฝึกฝนตนเองทุกวันทั้งทางร่างกายและจิตใจ รวมถึงการปลูกฝังความเข้าใจในธรรมชาติของความโกรธและอารมณ์ต่างๆ จึงเป็นเส้นทางสู่ความก้าวหน้าทางจิตใจและการมีชีวิตที่ดีขึ้นอย่างแท้จริง