สำหรับผมแล้ว การที่ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงของวัยรุ่นในชุมชนหลังสวนและรอบ ๆ สวนทุเรียนเป็นเรื่องที่น่าสนใจมาก บางครั้งก็เกิดเรื่องวุ่นวายกันบ้าง แต่ก็เป็นส่วนหนึ่งของการเรียนรู้และเติบโตของวัยรุ่นในพื้นที่ชนบทที่ยังคงรักษาความเป็นชุมชนท้องถิ่นไว้ได้ ผมเองก็เคยได้มีโอกาสพูดคุยและติดต่อกับพลทหารที่กำลังฝึกอยู่ในกองพันทหารราบที่ 2 (ร.25 พัน.2) ผ่านแอปพลิเคชันต่าง ๆ อย่าง LINE และ Messenger ซึ่งช่วยให้สามารถส่งกำลังใจและสร้างความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างพลทหารและคนในชุมชน ถึงแม้ว่าบางครั้งสัญญาณโทรศัพท์และคุณภาพการโทรในพื้นที่บางจุดจะไม่สมบูรณ์แบบ โดยเฉพาะในช่วงที่ใช้ AIS 5G แต่ก็ยังถือว่าเทคโนโลยีเหล่านี้ช่วยสร้างความสะดวกและความใกล้ชิดได้อย่างมาก นอกจากนี้ ผมเห็นว่าเรื่องของการสื่อสารและการรับรู้ข่าวสารผ่านโซเชียลมีเดียและการโทรแบบวิดีโอคอลมีบทบาทมากในยุคปัจจุบัน โดยเฉพาะในกลุ่มวัยรุ่นและทหารที่ต้องห่างไกลบ้าน การมีแฮชแท็กอย่าง #คิดถึงนะพลทหาร หรือ #เรื่องวุ่นๆกับวัยรุ่นสวนทุเรียน🌲 ช่วยให้คนในชุมชนได้แชร์เรื่องราวและความรู้สึกซึ่งกันและกันอย่างเปิดกว้าง สรุปแล้ว การที่ชุมชนเด็กหลังสวนและพลทหารได้มีช่องทางและพื้นที่ในการสื่อสาร ความสัมพันธ์ของคนในชุมชนก็ดูเหมือนจะแน่นแฟ้นและอบอุ่นขึ้นมากกว่าที่เคย ผ่านเทคโนโลยีที่เหมาะสมและการแชร์ประสบการณ์ซึ่งกันและกันในชีวิตประจำวัน