เมื่อ gen y ฝันว่า..ฟันหลุด

หลายคนอาจเคยได้ยินคำว่า “หลุดลอด” เวลาไปทำพิธีลอดโบสถ์ หรือเวลาพูดถึงการสะเดาะเคราะห์แบบให้เรื่องหนัก ๆ มัน “หลุด” ออกไป แล้วเรา “ลอด” ผ่านไปเริ่มต้นใหม่ ซึ่งพอไปทำจริง ๆ จะรู้สึกเหมือนได้รีเซ็ตใจตัวเองด้วยค่ะ สิ่งที่เราเจอในวันไปลอดโบสถ์ (ที่วัดพระยาสุเรนทร์) คือขั้นตอนจะค่อนข้างชัดเจนและทำตามได้ไม่ยาก เริ่มจากเขียนชื่อ-นามสกุลลงบนผ้าแดง (บางคนใส่วันเดือนปีเกิดด้วยตามความตั้งใจ) จากนั้นจะมีจุดให้ยืนอ่าน “บทสวดขอขมากรรม” และตั้งจิตอธิษฐาน สิ่งที่เราตั้งใจคือขอให้เคราะห์เก่า ความติดขัด ความเจ็บป่วย หรือเรื่องไม่สบายใจต่าง ๆ หลุดออกไป แล้วให้สิ่งดี ๆ เข้ามาแทน ตอนเดินในอุโมงค์ลอดโบสถ์ เขาจะให้ “เดินวนขวา 3 รอบ” (ความหมายเชิงสิริมงคลแบบโบราณ) ระหว่างเดินเราจะพยายามมีสติ ไม่คิดฟุ้งซ่าน และพูดกับตัวเองเบา ๆ ว่าให้เรื่องร้าย ๆ หลุดไป พอครบแล้วก็จะไปผูกผ้าแดงไว้ในอุโมงค์ เหมือนฝากเคราะห์ไว้ตรงนั้น แล้วค่อยเดินออกมา ซึ่งจังหวะเดินขึ้นบันไดออกจากอุโมงค์นี่แอบรู้สึกโล่งจริง ๆ ทริคเล็ก ๆ ที่ทำให้พิธีนี้ “ได้ผลกับใจ” มากขึ้น (แชร์จากที่ทำเอง) คือ 1) ก่อนเริ่ม ตั้งคำอธิษฐานให้ชัด: จะให้ “หลุด” เรื่องอะไร และอยาก “ลอด” ไปสู่ชีวิตแบบไหน 2) ขอโทษ-ให้อภัย: ตอนสวดขอขมากรรม เราลองนึกถึงคนที่ค้างคาใจ รวมถึงขอขมาสิ่งที่เราเคยพลาดกับตัวเอง 3) ทำบุญเล็ก ๆ พอเหมาะ: ตักบาตร/ถวายสังฆทาน/ทำบุญตามศรัทธา เพื่อเติมพลังบวกให้ตัวเอง ไม่ต้องเยอะ แต่อยู่ที่ความตั้งใจ อีกอย่างที่คนชอบทำควบคู่กัน ถ้าไปวัดนี้แล้ว คือแวะไหว้ท้าวเวสสุวรรณ (ขอให้ปัดเป่าเคราะห์ เปิดทาง) ไหว้หลวงปู่ทวด (ขอความคุ้มครอง แคล้วคลาด) และศาลไอ้ไข่สำหรับสายขอโชคลาภแบบจริงจัง เรื่องเวลาสถานที่: ที่นี่เปิดประมาณ 8.00-17.00 น. แนะนำไปช่วงเช้าหรือบ่ายต้น ๆ คนไม่แน่น เดินสบาย และมีเวลาตั้งจิตให้เต็มที่ค่ะ สำหรับเราคำว่า “หลุดลอด” หลังทำพิธี มันไม่ใช่แค่ความเชื่อ แต่เป็นเหมือนการให้โอกาสตัวเองปล่อยของเก่า แล้วเดินออกมาเริ่มใหม่อย่างตั้งใจ—ใครกำลังรู้สึกติด ๆ ขัด ๆ ลองไปทำดู เผื่อจะโล่งขึ้นเหมือนกันค่ะ