More
☕️ Thai political history proved that when the top of the pyramid had only one seat, the truth would work immediately.
.
Whether it's a master-disciple conflict like Surdet and Marshal P.D.,
.
The betrayal of seniors and juniors like Marshal P.D. and Marshal Hermit.
.
Or even the cracks of the Burapa brothers, the Wit and Prayut.
.
In the end, he had to break the square against the base of his voice, even though he had received the monk from Tony until he rose to the rank of Col., but in the end he could not escape the battle for supremacy.
.
From the past to the present, the strong relationship between "rat" and "ne" will repeat those histories, or will it be an invincible pair?
.
The power structure of this pair is not designed to usurp the same chair, but is clearly a dependent and functional-segregated match.
.
"Ne" retreats behind the curtain, plays a political architect, strategist, and controls the sound base in the region.
.
"Rat" plays a player in front of the scene, holding an administrative position, an image, a capital, and a ten-way coordinator.
.
This chapter seems to be perfect and stable, because the needs do not overlap; one does not need bright light; one gladly represents the showpiece.
.
But the lesson of the past was taught, when the political crisis hit, "Ne" chose to turn his back on "Tony" to preserve the salvation and interests of the group.
.
The main turning point for this relationship is not to compete directly with each other, but with a variable called "flapper" or Chai Chand.
.
Pushing a genuine bloodline to the chairmanship of the Proud Thai Party is a warning sign of transition and paving the way for the succession of power.
.
Despite the "rat" leading and carrying the flag ahead of the scene, the party's mechanics, structure and force all fell into the hands of the founding direct descendants.
.
Friction will form immediately on the day of cross-generational transition if the timing at which the "child generation" wants to rise to the top overlaps with the moment when the "current leader" is not ready to step down.
.
Relationships that used to divide space in front of the scene and behind the curtain will be challenged by the instinct of reclaiming the right to bring the party back to the big family.
.
When that day comes, the truth of power will answer that the relationship of "I" and "Ne" will endure, or will end like every pair in the face of Thai political history.
ในฐานะที่เป็นผู้ติดตามการเมืองไทยมาอย่างต่อเนื่อง ผมเห็นว่าความสัมพันธ์ภายในพรรคภูมิใจไทยระหว่าง "หนู" และ "เน" เป็นภาพสะท้อนของโครงสร้างอำนาจแบบใหม่ที่พึ่งพาอาศัยกันและแบ่งบทบาทได้อย่างชัดเจน "เน" อยู่หลังม่านเป็นสถาปนิกการเมืองที่วางยุทธศาสตร์ ในขณะที่ "หนู" คือผู้เล่นหน้าฉากที่ถือครองตำแหน่งบริหารและเป็นตัวแทนเชิงภาพลักษณ์ของพรรค อย่างไรก็ตาม ความท้าทายที่สำคัญมาจากการเปิดตัวของ "ลูกนก" หรือ ไชยชนก ชิดชอบ ซึ่งเป็นทายาทสายตรงที่ได้รับตำแหน่งเลขาธิการพรรค ความเคลื่อนไหวนี้ไม่ได้เป็นเพียงการเปลี่ยนผ่านอำนาจระหว่างรุ่น แต่ยังเป็นสัญญาณการทวงคืนสิทธิ์ในการควบคุมกลไกของพรรคกับตระกูลบ้านใหญ่ที่ก่อตั้งพรรคนี้ขึ้นมา จากประสบการณ์ที่เคยเห็นในประวัติศาสตร์การเมืองไทย เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่าง "รุ่นลูก" กับ "ผู้นำปัจจุบัน" มักทำให้เกิดแรงเสียดทานอย่างรุนแรงโดยเฉพาะเมื่อจังหวะเวลาไม่ลงตัว หาก "ลูกนก" ต้องการขึ้นเป็นผู้นำสูงสุดในขณะที่ "หนู" ยังครองตำแหน่งและบทบาทตัวแทนสาธารณะ ความขัดแย้งในพรรคอาจบานปลายได้ เหมือนที่เราเคยเห็นตัวอย่างทั้งในอดีตของจอมพลต่าง ๆ และในรอยร้าวของพี่น้องบูรพาพยัคฆ์ที่สู้แย่งชิงอำนาจกันเอง อีกจุดหนึ่งที่น่าสนใจก็คือบทเรียนจากอดีตที่แสดงให้เห็นว่า ในช่วงวิกฤตการเมือง "เน" ซึ่งเคยมีบทบาทสำคัญก็เลือกที่จะรักษาผลประโยชน์กลุ่มโดยเลือกหันหลังให้ "พี่โทนี่" การกระทำนี้แสดงให้เห็นว่าการอยู่ในอำนาจนั้นไม่มีข้อยกเว้นสำหรับการรักษาผลประโยชน์ทางการเมืองของตนเอง สำหรับพรรคภูมิใจไทย การรักษาเสถียรภาพความสัมพันธ์ระหว่างผู้บริหารและเบื้องหลังจึงต้องมีความสมดุลและความเข้าใจในบทบาทหน้าที่ หากการเปลี่ยนผ่านรุ่นใหม่ลุกลามจนทับซ้อนกับผู้นำปัจจุบัน อาจทำให้สมการอำนาจที่เคยเป็นเอกภาพกลายเป็นจุดแตกหักได้ในที่สุด ด้วยเหตุนี้ การติดตามความเคลื่อนไหวภายในพรรคภูมิใจไทยจึงน่าสนใจอย่างยิ่งไม่เพียงแค่ในแง่มุมการเมืองภายในเท่านั้น แต่ยังสะท้อนถึงโมเดลการถ่ายโอนอำนาจและความสัมพันธ์ทางการเมืองในยุคปัจจุบันของประเทศไทยอีกด้วย
