การที่เด็กงอแงถือเป็นเรื่องปกติที่พ่อแม่พบเจอ โดยเฉพาะในช่วงวัยที่เด็กยังไม่สามารถสื่อสารความต้องการได้ชัดเจน ในประสบการณ์ของผมเอง เมื่อพบเจอลูกที่งอแงอย่างรุนแรง สิ่งที่ช่วยได้มากคือการพยายามทำความเข้าใจสาเหตุเบื้องหลัง มักเกิดจากความหิว เหนื่อย หรือความต้องการความใกล้ชิดจากผู้ปกครอง นอกจากนี้ การใช้เสียงที่นุ่มนวลและท่าทางที่อ่อนโยน เช่น อุ้มหรือลูบหลัง ก็ช่วยให้อารมณ์ของเด็กสงบลง สำหรับครอบครัวที่ต้องออกไปข้างนอก การพกของเล่นหรือขนมที่เด็กชอบไปด้วยสามารถช่วยเบี่ยงเบนความสนใจได้ดีมาก สิ่งสำคัญคือการดูแลตัวเองของผู้ปกครองด้วย เพราะเมื่อตัวเราเครียดหรืออารมณ์ไม่ดี เด็กก็รับรู้ได้และสถานการณ์อาจยิ่งแย่ลง การพักผ่อนและแบ่งเวลาสำหรับตนเองจึงจำเป็นเพื่อพร้อมรับมือกับความท้าทายต่าง ๆ ในการเลี้ยงดูเด็ก สุดท้าย พ่อแม่ไม่ควรกลัวที่จะขอความช่วยเหลือจากคนรอบข้างหรือผู้เชี่ยวชาญหากสถานการณ์ดูรุนแรงเกินไป เพราะการดูแลสุขภาพใจของทั้งเด็กและผู้ปกครองเป็นเรื่องสำคัญที่ไม่ควรมองข้าม