จากประสบการณ์ที่เคยเห็นและได้ยินเรื่องราวของคนรอบตัว ผมเชื่อว่าเวรกรรมในเรื่องความรักนั้นมีจริง การที่คนหนึ่งนอกใจ อีกคนหนึ่งก็พร้อมจะแย่งชิง ดูเหมือนจะเป็นการผูกโยงกันแบบสมบูรณ์แบบจนทำให้ความสัมพันธ์นั้นเดินไปได้โดยที่ภายนอกดูเหมือนมีความสุข แต่นั่นเป็นเพียงภาพลวงตาที่ซ่อนความจริงไว้ลึก ๆ ผมเคยสังเกตคนที่ใช้ชีวิตแบบนี้ มันเหมือนกับว่าทั้งสองฝ่ายได้สร้างบ่วงกรรมร่วมกันที่แน่นหนา แต่ในใจลึก ๆ พวกเขาก็ไม่เคยปลอดภัยหรือมั่นคงเลย ความกลัว การระแวง และความไม่ไว้ใจกันคอยตามหลอกหลอนเสมอ ถึงแม้ในช่วงเวลาหนึ่งเขาจะดูมีความสุขก็ตาม ในวันที่สถานการณ์เปลี่ยนไป เวรกรรมจะเริ่มแสดงผลชัดเจนขึ้น เช่น การเลิกรา ทะเลาะ หรือความเจ็บปวดทางใจที่ไม่อาจเลี่ยงได้ หลายคนอาจคิดว่าเรื่องแบบนี้อาจจบลงแบบไม่มีใครเจ็บปวด แต่ผมเรียนรู้ว่าเวรกรรมเป็นเรื่องที่ต้องใช้เวลาและความอดทนในการแก้ไข หากเราอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ สิ่งที่ดีที่สุดคือการตั้งคำถามกับตัวเองและพยายามเลือกทำในสิ่งที่ถูกต้อง หลีกเลี่ยงการทำร้ายคนอื่นซ้ำอีก เพราะสุดท้ายแล้วความสงบสุขและความรักที่แท้จริงจะมาหาเราในวันที่เราพร้อมจะยอมรับและเปลี่ยนแปลงตัวเอง ดังนั้น การจับมือกันไว้แน่น ๆ ในความรักที่มีฐานะจากความจริงใจและความเคารพซึ่งกันและกันจึงเป็นสิ่งสำคัญ หากความรักนั้นต้องเกิดจากความเจ็บปวดและการหลอกลวง มันก็ไม่อาจอยู่ได้ยืนยาว เวรกรรมจึงเหมือนการเตือนสติว่าอย่าใช้ชีวิตไปในทางที่ทำร้ายจิตใจคนอื่น เพราะมันจะย้อนกลับมาหาเราในรูปแบบที่ไม่คาดคิด