จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเห็นมาหลายครั้งกับคนรอบตัวที่ต้องเจ็บปวดจากความรักที่ไม่ได้ซื่อสัตย์ บางคนกล่าวว่ามันไม่ยุติธรรมที่คนที่ทำร้ายความรู้สึกคนอื่นยังดูมีความสุขอยู่ แต่ในความเป็นจริง เวรกรรมอาจเกิดขึ้นช้าหรือเร็วแตกต่างกันไป ความสัมพันธ์ที่สร้างจากการนอกใจหรือการแย่งชิง ความรักนั้นก็เปราะบางและยั่งยืนได้ยาก หนึ่งในสิ่งที่สำคัญคือการยอมรับและเรียนรู้จากประสบการณ์นี้ เพราะหากคนสองคนจับมือกันด้วยความรักที่แท้จริงและความซื่อสัตย์ เวรกรรมจึงไม่อาจมีผลใดๆ แต่หากพบว่าอีกฝ่ายเริ่มเข้าข่ายพฤติกรรมที่ทำร้ายความรู้สึก ก็ควรตั้งคำถามและประเมินความสัมพันธ์อย่างรอบคอบ นอกจากนี้ การไม่กล้าปริปากบอกความเจ็บปวดที่แท้จริง มักทำให้ความสัมพันธ์เสียหายมากขึ้น เพราะคนที่เจ็บปวดมักกลัวการถูกทำร้ายซ้ำอีก เวรกรรมที่เกิดตามมาจึงเป็นผลพวงจากความเจ็บปวดซ้อนทับกันหลายชั้น สุดท้าย ความรักที่ดีควรมีความเคารพและความโปร่งใส หากใครเคยรู้สึกถูกนอกใจหรือถูกแย่งชิง คงเข้าใจดีว่าเวลาจะช่วยเยียวยาเรื่องราวเหล่านั้นได้ บางครั้งการปล่อยให้เวรกรรมดำเนินไปตามธรรมชาติ ก็เป็นการเรียกร้องความยุติธรรมในรูปแบบหนึ่งครับ