Today's Blessed Day 27: She's not waiting alone...

ถ้าคุณกำลังหา “ภาพรอคอยความหวัง” เพื่อส่งให้ตัวเองหรือคนที่รัก เราว่าภาพที่ดีไม่จำเป็นต้องสวยที่สุด แต่อยู่ที่ความหมายที่มันพาเรา “อยู่ต่อ” ได้ในวันยาก ๆ เราชอบภาพโทนอุ่น ๆ อย่างแสงแดดตอนเช้า ท้องฟ้าเงียบ ๆ หรือทางเดินยาว ๆ เพราะมันสื่อความรู้สึกว่า ทุกอย่างกำลังค่อย ๆ เคลื่อนไปข้างหน้า แม้เรายังไม่เห็นปลายทางก็ตาม ช่วงที่ต้องรอคอย (เรื่องงาน ความรัก สุขภาพ หรือคำตอบบางอย่าง) มักทำให้ใจเราฟุ้งและเหนื่อยง่าย เราเลยลองตั้ง “พื้นที่ปลอดภัยสำหรับหัวใจที่อ่อนล้า” ให้ตัวเองเล็ก ๆ คือเลือกภาพหนึ่งภาพที่สื่อความหวัง แล้วแนบข้อความสั้น ๆ ไว้เตือนใจ เช่น “เธอไม่ได้รอคอยเพียงลำพังนะ” หรือ “You are not waiting alone.” จากนั้นตั้งเป็นวอลเปเปอร์ หรือบันทึกไว้ในอัลบั้มโปรด เวลาใจตกก็เปิดดูเหมือนสูดลมหายใจลึก ๆ อีกครั้ง อีกอย่างที่ช่วยได้จริงคือทำให้การรอคอยมีรูปทรง เราชอบใช้วิธีเขียน 3 บรรทัดใต้ภาพรอคอยความหวัง: 1) วันนี้ฉันกำลังรออะไรอยู่ 2) ฉันทำอะไรได้เล็กน้อยระหว่างรอ (เช่น ส่งอีเมล ติดตามผล ดูแลตัวเอง) 3) ฉันอยากปลอบตัวเองว่าอะไร มันทำให้การรอไม่กลายเป็นความว่างเปล่า แต่เป็น “ช่วงเวลาของความอดทน” ที่ฝึกเราอยู่กับความเงียบอย่างอ่อนโยน ถ้าจะส่งภาพให้เพื่อน เราแนะนำให้เพิ่มประโยคที่เป็นมนุษย์ ๆ หน่อย เช่น “เราอยู่ตรงนี้นะ” หรือ “ถ้าวันนี้ไม่ไหว พักก่อนก็ได้” เพราะหลายครั้งคนที่รอคอยไม่ได้ต้องการคำแนะนำ แต่ต้องการความรู้สึกว่า “มีคนเดินอยู่ข้าง ๆ” สุดท้าย อยากฝากว่าโลกใบนี้เหมือนกำลังเฝ้ารอความหวังไปพร้อมกับเรา ทั้งจักรวาล ผู้คนรอบตัวเรา และทุกชีวิตต่างอยู่บนเส้นทางเดียวกัน เลือกภาพรอคอยความหวังสักภาพ เก็บไว้ใกล้ใจ แล้วค่อย ๆ เชื่อว่า สิ่งที่รอคอยกำลังมาถึงทีละนิด ก็เพียงพอแล้วนะ