เราใจดีกับคนทั้งโลกได้

ยิ้มให้ลูกค้า อดทนกับเจ้านาย

ให้อภัยเพื่อนร่วมงาน

เราใช้ความสุภาพและพลังงาน

ทั้งหมดที่มีไปกับ #คนนอกบ้าน

แต่พอกลับถึงบ้าน...

เรากลับโยนความเหนื่อยล้า

ความหงุดหงิด และคำพูดประชดประชัน

ใส่คนที่มีความหมายกับเรามากที่สุด

เราตะคอกใส่คนที่ทำกับข้าวรอเรา

เราละเลยความรู้สึกของคน

ที่คอยถามว่าเหนื่อยไหม

เพียงเพราะเรารู้ว่า #ยังไงเขาก็รักเรา

หรือ #ยังไงเขาก็ไม่ไปไหน

แต่ความอดทนของทุกคนมีขีดจำกัด

อย่ารอให้วันที่เขา #เงียบไป มาถึง

แล้วค่อยมานึกเสียดายว่า

ทำไมไม่รักษาเขาไว้ให้ดีกว่านี้

ข้างนอกจะใจร้ายใส่เราแค่ไหนก็ได้

แต่ขอให้ #ข้างในบ้าน

คือที่ที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับกันและกัน