ประสบการณ์ส่วนตัวที่ผมอยากแชร์ในหัวข้อนี้คือการเรียนรู้ว่า การเป็นคนใจดีไม่ได้หมายความว่าจะต้องทุ่มเททุกอย่างเพื่อผู้อื่นจนลืมดูแลตัวเอง บ่อยครั้งที่ผมก็เคยทำแบบนั้น เหมือนกับที่บทความกล่าวไว้ คือการจุดไฟเผาตัวเองเพื่อมอบแสงสว่างและความอบอุ่นให้คนอื่น ในขณะที่ตัวเองกลับรู้สึกเหนื่อยล้าและไม่มีแรงเหลือเลย การสร้างภาพลักษณ์ให้คนอื่นประทับใจอาจทำให้เรารู้สึกว่าต้องเก็บความอึดอัดไว้ในใจ ทั้งที่จริงแล้วเราไม่จำเป็นต้องทำเพื่อคนที่ไม่ได้เห็นคุณค่าของเรา บางครั้งคนที่ยืนดูเราไหม้อย่างเพลิดเพลินนั้นไม่ได้ตั้งใจจะทุ่มเทให้กลับมา พวกเขาอาจแค่ใช้ความใจดีของเราเป็นเครื่องมือ แล้วเดินไปหา 'ฟืนก้อนใหม่' ที่ง่ายกว่า สิ่งสำคัญที่ผมอยากเน้นคือ การมีจุดยืนเป็นเรื่องจำเป็น คนใจดีที่ไม่มีจุดยืนในชีวิตอาจไม่ได้รับการจดจำในทางที่ดี เพราะความใจดีต้องมาพร้อมกับความมั่นคงในตัวเองและการรู้จักปกป้องตัวเอง ถ้าคุณรักตัวเองและห่วงใยสุขภาพใจของตัวเอง คุณจะไม่ต้องกลายเป็นเถ้าถ่านที่ไร้ประโยชน์ และยังสามารถแบ่งปันความอบอุ่นกับคนอื่นได้จริงๆ อย่างยั่งยืน ดังนั้น ผมขอให้ทุกคนจงใส่ใจความรู้สึกของตัวเองเหมือนกับที่คุณแคร์พยายามทำให้ผู้อื่นประทับใจ เรียนรู้ที่จะพูดคำว่า 'ไม่' เมื่อจำเป็นและให้กำลังใจตัวเองให้มากๆ เพื่อให้ทุกความใจดีของคุณนั้นมีความหมายและเป็นประโยชน์ทั้งต่อตนเองและผู้อื่นอย่างแท้จริง