ณ สี่แยกรพ.เลิดสิน

หลายครั้งที่การพบเจอผู้คนที่เรามักไม่สนใจ หรือเพียงผ่านไปเฉยๆ กลับซ่อนเรื่องราวมากมายที่น่าสนใจอยู่เบื้องหลัง ผมเองเคยผ่านสี่แยกรพ.เลิดสินและสังเกตเห็นชายชราผู้นั่งขายพวงมาลัยทุกเช้า ความเรียบง่ายของแกทำให้ผมกลับมาคิดถึงคุณค่าที่แท้จริงของชีวิต ชายชราผมขาวตัวผอมคนนั้นไม่ได้ดูเหมือนคนที่ลำบากจนถึงขั้นสิ้นหวัง เขายังคงมีรอยยิ้มที่อ่อนโยนและความภูมิใจในตัวเองที่นั่งขายดอกไม้ และที่น่าสนใจคือแกไม่รับให้ร้อยพวงมาลัยใหม่ทันทีเมื่อถูกเสนอให้ แต่กลับเลือกจะรักษาวิธีและรูปแบบของตัวเองอย่างภาคภูมิใจ ซึ่งผมคิดว่านั่นคือการแสดงออกถึงศักดิ์ศรีและความเคารพต่อตัวเอง พวงมาลัยราคาหลักสิบคือสิ่งที่คนทั่วไปอาจมองข้าม แต่สำหรับชายชราผู้นี้ มันเป็นมากกว่าของขาย คือกิจวัตรประจำวันที่ช่วยเติมเต็มหัวใจและทำให้แกไม่รู้สึกโดดเดี่ยวในโลกนี้ทุกเช้า ผมเองก็เคยซื้อพวงมาลัยของแกในวันที่ต้องรอรถติดไฟแดง และในวันที่ไฟเขียวก็ได้แต่ส่งยิ้มและกำลังใจให้ หากคุณมีโอกาสผ่านสี่แยกรพ.เลิดสิน ลองแวะซื้อพวงมาลัยราคาย่อมเยานี้ดูสักครั้ง ไม่ใช่แค่เพื่อสนับสนุนทางเศรษฐกิจเล็กๆเท่านั้น แต่เพื่อเป็นกำลังใจให้แก่ชายชราผู้นี้ ที่แม้ชีวิตจะดูเรียบง่ายแต่กลับเต็มไปด้วยความภูมิใจและศักดิ์ศรีที่น่าชื่นชม การสนับสนุนเขาไม่ได้หมายความเพียงแค่ซื้อของ แต่คือการแสดงความเคารพและเห็นคุณค่าของมนุษย์ในสังคมนี้ด้วยเช่นกัน เรื่องราวแบบนี้ทำให้ผมรู้สึกว่าชีวิตแม้จะง่ายแต่ก็มีคุณค่าเสมอหากเรามองเห็น ด้วยความเคารพและความเอื้ออาทรต่อกัน สังคมก็จะน่าอยู่ขึ้นอย่างแท้จริง