การฟังเพลงยุค 90 อย่างเพลงของเสกโลโซ มักทำให้ผมนึกถึงช่วงเวลาที่ชีวิตยังเต็มไปด้วยความฝันและความหวัง แม้บางครั้งความเป็นจริงจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เช่นเดียวกับข้อความที่ว่า “ไอ้ฉันมันไม่หล่อไม่รวย” ที่สะท้อนความจริงใจและอารมณ์ของคนธรรมดาที่อยากจะมีชีวิตที่ดีขึ้น เพลงเหล่านี้จึงไม่ได้เป็นเพียงบันทึกทางดนตรี แต่ยังสะท้อนถึงเรื่องราวชีวิตที่ใครหลายคนสามารถเชื่อมโยงและเข้าใจได้ ผมชอบที่เพลงยุคนี้มักจะมีเนื้อหาที่ตรงกับชีวิตประจำวัน และเสียงร้องที่มีเอกลักษณ์ของเสกโลโซช่วยเพิ่มพลังและนำพาให้ผมคิดถึงเพื่อนๆ และช่วงเวลาดีๆ ที่ผ่านมาด้วย บางครั้งแค่เปิดเพลงเหล่านี้ก็ทำให้ผมรู้สึกเหมือนได้ย้อนเวลากลับไปใช้ชีวิตอย่างเต็มที่อีกครั้ง นอกจากนี้ การอ่านและเข้าร่วมสนทนาในแฮชแท็กอย่าง #หมูในอวย ยังช่วยเปิดมุมมองและให้พลังบวกจากเรื่องราวของคนอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับเพลงเหล่านี้ด้วย ซึ่งทำให้ผมรู้สึกว่าผมไม่ได้อยู่คนเดียวในความรู้สึกนี้ และเป็นการสร้างชุมชนเล็กๆ ที่เข้าใจและเห็นคุณค่าของเพลงยุค 90 อย่างแท้จริง ดังนั้นสำหรับใครที่ชอบเพลงยุค 90 หรือต้นรักเพลงของเสกโลโซ ลองหวนกลับมาเปิดฟังดูสักครั้งและลองพูดคุยแชร์ประสบการณ์กับคนอื่นๆ ในโลกออนไลน์ เรียกได้ว่าเป็นการเติมเต็มหัวใจในยุคที่ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงเร็วอย่างนี้ได้ดีทีเดียว