โอเคค่ะ ความคิดพี่เขา เลยเอามาโพสต์ต่อ
หล่อสุดได้แค่เนีย ผมเข้าใจ เพื่อนสมาชิกฯเจ้าของโพสท์ ที่ถามนะครับ..ขอเป็นกำลังใจให้
และมีประสพการณ์ มาเล่าให้ฟัง
1.ผมเล่าเรื่องแบบนี้ให้หลานสาว ฟังทุกเช้า..หลักๆที่สอนเค้าคือ
-บางเรื่อง บางครั้ง บางเวลา เราถูกเอาเปรียบ เราเป็นฝ่ายถูก ก็สอนให้เค้ากัดริมฝีปากตัวเองให้แน่ๆ เจ็บต้องทน ไม่ใช่ว่าเราโง่..แต่ถ้าต้องเขม่นกัน มันจะมองหน้ากันไม่ติดตลอดชีวิต ที่อยู่กันตรงนั้น..
ผมบอกเค้าว่า ถ้าทุกข์ใจ ให้ฟังเพลงคลาสิค...ฟังจนสมองเราไปนึกถึง โน้ตตัวต่อไปที่กำลังมา..✌️สู้ๆนะครับ เป็นกำลังใจให้ แม้นจะไม่รู้จักกัน
2.เมื่อผม หนีมาใช้ชีวิตเกษียณ ชนบทไกลปืนเที่ยงแล้ว...เรื่องราวมันก็จะมีมาอีกแบบ
-ปิดถนน กางเต้นท์ งานบุญ..งานแต่ง..งานขาว/ดำ
ปิดถนน ตากข้าวเปลือก...ซึ่ง บางที่ บางจุดนะครับ ถนนเลี่ยงก็ไม่มี แถมปิด เต็มถนนแบบไปไม่ได้ เช่นงานแห่...ครับ มันก็ต้องทน....มันเป็นประเพณีมวลชน...เราไปบ่นตำหนิเค้าไม่ได้..และอย่าหวังไปแจ้ง ผ.ญ.บ. กำนัน อ.บ.ต. เพราะเค้าเห็นหน้าตารู้จักกัน เค้าไม่พูดให้เสียงฐานคะแนนเค้าหรอกครับ
หวังว่า สิ่งที่กรองมาจากใจผม และอุตส่าห์นั่งจิ้มพิมพ์ จะบรรเทาความขุ่นใจ ให้เบาลงได้บ้าง...
ย้ำนะครับ การที่เราเงียบ มิใช่ว่าเราโง่....

































































