ทางที่เราเดินอยู่ตอนนี้ มันใช่ทางที่ใช่จริงๆไหม
เคยสงสัยไหมว่าทางที่เดินอยู่นี้คือทางที่ใช่จริง ๆ
ครั้งหนึ่งตาลก็เคยถามตัวเองแบบนี้ ตอนที่เจอช่วง burnout และไม่รู้ว่าทางที่เดินอยู่คือสิ่งที่อยากทำจริง ๆ หรือเปล่า
เป็นเรื่องปกติมากๆที่ทุกคนน่าจะเคยถามคำถามนี้กับตัวเอง
ซึ่งมันทำให้เรานึกถึงเนื้อเพลง Lost ของ BTS ขึ้นมาเลย
“Is this road really the right one?” เส้นทางนี้มันใช่เหรอ ทุกค นเคยถามตัวเองแบบนี้เเหละ
“Maybe I’ll find the way when I get lost.” บางทีถ้าหลงทางบ้างก็อาจจะเจอทางที่ใช่ก็ได้ มันก็เหมือนกับการที่เราได้ลองผิดลองถูก ได้มองเห็นมุมใหม่ ๆ ของชีวิต ซึ่งบางครั้งสิ่งที่เราคิดว่าเสียเวลา เเต่จริง ๆ แล้วมันคือการพาตัวเองเข้าใกล้เส้นทางที่ใช่ขึ้นเรื่อย ๆ
“To find the right path… maybe we need to be lost first.” บางทีการที่เราจะเจอเส้นทางที่แท้จริง เราอาจจะต้องหลงทางมาก่อน การหลงทาง คือ ‘ขั้นตอน’ หนึ่ง ไม่ใช่ความล้มเหลว เพราะถึงเเม้จะผิดพลาดก็ยังนับเป็นการเดินไปข้างหน้า
การไม่แน่ใจคือส่วนหนึ่งของการเติบโต
และทุกก้าว ไม่ว่าจะหลงทางหรือไม่ ก็ยังพาเราไปข้างหน้าเสมอ
ถ้าคุณเสิร์ชคำว่า Dare to be Wild แล้วรู้สึกมัน “โดน” แบบบอกไม่ถูก เราเข้าใจเลย เพราะสำหรับฉันมันไม่ใช่แค่คำเท่ ๆ แต่เป็นท่าทีต่อชีวิตช่วงที่เริ่มไม่แน่ใจว่าตัวเองกำลังเดินไปถูกทางไหม โดยเฉพาะตอนหมดไฟ เหนื่อยง่าย ทำอะไรเดิม ๆ แล้วใจไม่ขยับ ในมุมของฉัน Dare to be Wild แปลว่า “กล้าที่จะใช้ชีวิตแบบไม่ต้องเป๊ะ” กล้าออกจากเส้นทางที่คนอื่นวางไว้ให้สักนิด กล้าลองไปในทางที่ยังไม่แน่ใจ 100% เหมือนภาพทางเดินไม้ที่ทอดยาวไปสู่แสงสว่าง—เรามองไม่เห็นปลายทางชัด ๆ แต่ยังค่อย ๆ เดินได้ หรือเหมือนตอนยืนบนบันไดเลื่อนแล้วถามตัวเองว่า Is this road really the right one? คำถามนี้ไม่ได้แปลว่าเราล้มเหลว แค่แปลว่าเรากำลัง “ตื่น” กับชีวิต ถ้าตอนนี้คุณกำลังหลง ๆ อยู่ ลองเช็กตัวเองด้วยคำถามง่าย ๆ (ฉันใช้จริงแล้วช่วยได้มาก) 1) ช่วงนี้ฉันเหนื่อยเพราะ “งานหนัก” หรือเหนื่อยเพราะ “ฝืนใจ”? ถ้าแค่หนัก อาจต้องพัก/จัดระบบ แต่ถ้าฝืนใจบ่อย ๆ อาจต้องทบทวนทิศทาง 2) มีช่วงเวลาไหนที่ทำแล้วลืมเวลาไหม? สิ่งนั้นอาจเป็นเข็มทิศเล็ก ๆ ของเรา 3) ถ้ากลับไปเริ่มใหม่ได้ ฉันอยากลองอะไรที่ไม่เคยลอง? คำตอบมักซ่อนความกล้าของเราไว้ วิธี “dare” แบบไม่ต้องเสี่ยงสุดโต่งที่ฉันแนะนำคือทำเป็นการทดลอง 2–4 สัปดาห์ เช่น - ทดลองตารางชีวิตใหม่: ตื่นเช้าขึ้น 30 นาทีเพื่อเดินเงียบ ๆ หรือเขียนบันทึก - ทดลองสกิลใหม่: เรียนคอร์สสั้น ๆ ทำโปรเจกต์เล็ก ๆ หลังเลิกงาน - ทดลองสังคมใหม่: ไปกิจกรรมที่ไม่คุ้น เคารพความกลัว แต่ไม่ให้มันขับรถแทนเรา สำคัญมาก: การหลงทางไม่ใช่การถอยหลัง มันคือขั้นตอนหนึ่งของการหา “ทางที่ใช่” เหมือนถือเข็มทิศไว้ในมือ ต่อให้ฟ้าพร่า ๆ เราก็ยังอ่านทิศได้จากความรู้สึกที่ซื่อสัตย์กับตัวเอง สุดท้าย ถ้าคุณยังไม่แน่ใจ ให้อนุญาตตัวเอง “ไม่แน่ใจ” ได้ก่อน บางที Dare to be Wild อาจเริ่มจากก้าวเล็ก ๆ ที่เรากล้าพาตัวเองออกจากที่เดิม แล้วค่อย ๆ เดินไปหาแสงสว่างของเราเอง