ทำงานมา 13 ปี ลาออก

“ถ้าพรุ่งนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิต เราจะเสียใจไหมที่ยังใช้ชีวิตแบบนี้อยู่?”

เราทำงานมา 13 ปี ตั้งแต่เรียนจบจนถึงอายุ 35

และวันหนึ่ง…เราก็ตัดสินใจลาออก โดยไม่มีงานใหม่รองรับ

⸻

แต่เราไม่ได้ออกแบบไม่มีแผน

ก่อนลาออก เราค่อย ๆ สร้างรายได้อีกทางไว้แล้ว

* ปล่อยเช่าอาคาร (อสังหาริมทรัพย์)

* มีร้านกาแฟเล็ก ๆ ที่พอมีรายได้

* ลงทุนหุ้นเพื่อรับเงินปันผล

* และเก็บเงินสำรองไว้ล่วงหน้า

มันไม่ได้ทำให้รวยทันที

แต่ทำให้ “กล้าออก”

⸻

ชีวิตการทำงานที่หลายคนไม่เห็น

เข้างาน 8.00 – 8.30 น. เลิกงาน 18.00 น. (ในทฤษฎี)

แต่ในชีวิตจริง… เราเลิก 19.30 – 20.30 น. เป็นเรื่องปกติ

บางวันอาจยาวถึง 21.00 น.

เพราะต้องเคลียร์งาน

ต้องตรวจตัวเลข ต้องรับผิดชอบในฐานะ “หัวหน้า”

การลาก็มีส่วนในการตัดสินใจ อาจจะเป็นเรื่องละเอียดอ่อน ที่ขอไม่ลงรายละเอียดจุดนี้

⸻

จุดเปลี่ยนที่ชัดที่สุด

เราเริ่มรู้สึกว่า…“เราไม่มีเวลาให้ชีวิตตัวเองเลย”

บ้านเราอยู่ต่างจังหวัด ต้องใช้เวลาเดินทาง 8 ชั่วโมง

การจะกลับไปหาพ่อแม่

กลายเป็นเรื่องที่ “ต้องคิดเยอะ”

ทั้งที่มันควรเป็นเรื่องง่าย เราโชคดีที่ก่อนจะลาออกได้บอกพ่อกับแม่ เพราะเราเองแคร์ท่านที่สุด กลัวท่านเป็นห่วง สุดท้ายท่านเข้าใจ เราดีใจมาก และอีกคนคือสามีที่เข้าใจ (ก่อนหน้าอาจจะไม่เข้าใจ เพราะทุกครอบครัวก็ต้องมีภาระ มีหน้าที่ แต่หลังๆเริ่มเข้าใจเรามากขึ้น

⸻

สุดท้าย…เราเลือกแบบนี้

ลาออกจากงานประจำ

เพื่อแลกกับ “เวลา” และ “อิสระ”

วันนี้รายได้อาจไม่ได้พุ่ง

แต่เราได้อยู่กับครอบครัว

ได้กลับบ้านเมื่ออยากกลับ

และได้ใช้ชีวิตในแบบที่เลือกเอง

❤️ และสุดท้ายที่ไม่ท้ายสุด คือเราลาออกได้ 2 วัน พ่อก็เสีย

เราตั้งใจว่า หลังจากทำงานวันสุดท้ายจะกลับไปหาพ่อ ดูแลท่าน พาท่านไปหาหมอ …. แต่เราได้อยู่และดูแลท่านแบบใกล้ชิด แค่ 2 วัน แค่ 48 ชั่วโมง ทุกวันนี้ไม่เคยเสียใจที่ตัดสินใจลาออก

ถามว่าคิดถึงงานมั้ย? ใช่เราคิดถึงงาน คิดถึงบรรยากาศในออฟฟิศ คิดถึงเพื่อนร่วมงาน เพราะผูกพันธ์ มา 10 กว่าปี ซึ่งทุกอย่างก็เป็นความทรงจำดีๆ

⸻

ฝากไว้สำหรับคนที่กำลังลังเล

* อย่าลาออก ถ้ายังไม่มีแผน

* แต่ก็อย่าทนอยู่ ถ้ารู้ว่าชีวิตไม่ใช่

* การมีรายได้หลายทาง = อิสระในการตัดสินใจ

* และบางครั้ง… “เวลา” มีค่ากว่าเงิน จริงๆ ❤️