เล่าประสบการณ์นอน รพ.21วัน ผ่านไดอารี่
作文「今何時ですか。」
「今何時ですか。」と聞かれたら、私は時計の時間ではなく、自分の人生の時間について考えます。
ถ้ามีคนถามว่า “ตอนนี้กี่โมงแล้ว” ฉันจะไม่ได้คิดถึงเวลาบนนาฬิกา แต่จะคิดถึงช่วงเวลาของชีวิตตัวเอง
入院していた二十一日間、私はベッドの上で横になることしかできませんでした。
ตลอด 21 วันที่นอนโรงพยาบาล ฉันทำได้เพียงนอนอยู่บนเตียงเท่านั้น
ほかの活動は何もできず、ただ天井を見つめたり、視線をあちこちに向けたりする毎日で した。
ฉันไม่สามารถทำกิจกรรมอื่นใดได้เลย ได้แต่จ้องมองเพดาน หรือกวาดสายตาไปมาในแต่ละวัน
病室では、前にいた患者さんが退院し、また新しい患者さんが入ってきました。
ในห้องผู้ป่วย คนไข้คนเก่าออกจากโรงพยาบาล และคนไข้คนใหม่ก็เข้ามาแทน
私はそこで起こるすべての出来事を見ていました。
ฉันเห็นทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่นั่น
苦しみもあれば、別れ、そして死もありました。
มีทั้งความทุกข์ทรมาน การจากลา และแม้กระทั่งความตาย
その時間の中で、私は大切なことに気づきました。
ในช่วงเวลานั้น ฉันได้ตระหนักถึงสิ่งสำคัญอย่างหนึ่ง
私はお金持ちになりたいわけでも、山のようなお金がほしいわけでもありません。
ฉันไม่ได้อยากเป็นคนรวย หรืออยากมีเงินกองเท่าภูเขา
今の私が本当にほしいものは、健康な体です。
สิ่งที่ฉันต้องการจริง ๆ ตอนนี้ คือร่างกายที่แข็งแรง
そして、一日に一杯のコーヒーを安心して飲める普通の生活です。
และชีวิตธรรมดาที่สามารถดื่มกาแฟวันละหนึ่งแก้วได้อย่างสบายใจ
それだけで、きっと十分幸せなのだと思います。
เพียงเท่านั้น ก็น่าจะเพียงพอสำหรับความสุขแล้ว






















ขอให้ได้กินกาแฟ ตามที่ปรารถนาในเร็ววันค่ะ