各年齢の子供たちの恐れは何ですか、彼らがどのように対処するのを助けるかを含めて?✅
恐怖はすべての子供に共通していますが、恐怖のパターンと原因は年齢とともに変化します。私たちがそれを理解すれば、私たちは彼らが点灯し、より自信を持ってそれを乗り越えるのを助けます。
#幼児期-1歳だ
両親との分離への恐怖（分離不安）
子供たちは、親や身近な人々から離れると不安を感じ始めます。
親は助けることができます。。。
●あなたの子供が安全に感じるように、ハグ、匂いを嗅ぎ、頻繁に触れてください。
●遊びの時間、ハグの時間、就寝の時間などの日課を作成します。
#幼児たちス クール前（1歳から5歳）
暗闇、大きな音、怖い漫画のキャラクターのような見えないものへの恐怖。
親は助けることができます。。。
●真剣に聞いてください。笑ったり、「怖がらないで」と言ったりしないでください。
●ロールプレイングをしたり、理解を助けるストーリーを語る
●簡単な恐怖を説明し、夜に懐中電灯を使うなどの対処法を教えます。
#学校の年齢（6歳から12歳まで）
間違いへの恐怖、受け入れられないことへの恐怖、試験に落ちることへの恐怖、からかわれることへの恐怖、友達がいないことへの恐怖、スポーツが得意でないことへの恐怖。
親は助けることができます。。。
●子どもたちに、学校での友達や活動について話すように促しましょう。
●間違いを普通のこととして受け入れ、学ぶ機会として教えてください。
●家を安全な空間にして、自分の気持ちを話したり表現したりできるようにしましょう。
#ティーンズ（13歳以上の方）
イメージ、社会的受容、そして関係、性教育、教育的なプレッシャーや人生の目標などの未来への恐怖。
親は助けることができます。。。
●聞くことに開かれていて、判断したりアドバイスを急いだりしないでください
あなたの子供が意思決定に参加することで、さまざまな状況で解決策や選択肢を見つけるのを手助けしてください。
あなたの子供が親がいることを知るための安全な場所を作ってください。
1.あなたの子供の恐怖を侮辱したり見落としたりしないでください。
あなたにとって、それは真実であり、私たちが思っていたよりも難しいからです。
2.「怖がらないで」の代わりに、「怖がっているのはわかります」といった安心感のある言葉を使ってください。
3.あなたの子供たちに徐々に恐怖に立ち向かうように促し、私たちが励まします。
♪良い医者に従って子育てをする♪ポジティブな子育てをする
#愛を持って子どもを育てる
ถ้าบ้านไหนเจอประโยคประมาณว่า “หนูกลัวการ์เด้น 2” (หรือกลัวตัวละคร/คลิป/เสียงจากเกม-การ์ตูนที่ดูหลอน) อยากบอกว่ามันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้มาก โดยเฉพาะวัยเตาะแตะถึงวัยประถม เพราะสมองเด็กยังแยก “เรื่องสมมติ” กับ “ความจริง” ได้ไม่ชัด แถมภาพกับเสียงมันติดหัวง่ายกว่าที่เราคิด สิ่งที่ฉันลองทำแล้วช่วยได้ คือเริ่มจาก “รับฟังแบบไม่รีบปิด” แทนที่จะบอกว่าไม่ต้องกลัว ให้พูดประมาณว่า “แม่เข้าใจนะ มันน่าตกใจตรงไหนเล่าให้ฟังได้ไหม” แล้วค่อยถามเจาะจงว่า กลัวภาพ กลัวเสียงดัง กลัวฉากไล่ล่า หรือกลัวตอนเข้านอน เพราะแต่ละแบบใช้วิธีช่วยต่างกัน 1) ถ้ากลัวตอนกลางคืน/ก่อนนอน - ลดสิ่งกระตุ้นก่อนนอน 30–60 นาที งดดูคลิปที่มีเสียงกรี๊ด เสียงดัง หรือภาพหลอน - ใช้ไฟหัวเตียงหรือไฟทางเดิน (เด็กหลายคนกลัว “สิ่งที่มองไม่เห็น” มากกว่าความมืดเอง) - ทำกิจวัตรเดิมๆ เช่น อาบน้ำ อ่านนิทาน กอด หอม สัมผัสบ่อยๆ ให้ความรู้สึกปลอดภัย 2) ถ้ากลัวเพราะภาพติดตา ฉันจะชวนลูก “เปลี่ยนบท” ด้วยการเล่นบทบาทสมมติ เช่น วาดรูปสิ่งที่กลัว แล้วเติมความตลกให้มัน (ใส่หมวก ใส่แว่นขยาย ใส่รองเท้ากระต่าย) หรือช่วยกันแต่งตอนจบใหม่ให้ตัวเอกชนะ วิธีนี้คล้ายการรีเซ็ตความรู้สึกของเด็กให้กลับมาคุมเรื่องได้ 3) สอนประโยคสั้นๆ ให้ลูกใช้ตอนกลัว โดยเฉพาะวัยเรียน จะช่วยมาก เช่น - “ตอนนี้หนูปลอดภัย” - “หนูหายใจเข้าลึกๆ 3 ครั้งได้” - “หนูขอกอด/ขออยู่ใกล้แม่ก่อน” การมีสคริปต์ง่ายๆ ทำให้เด็กไม่รู้สึกว่าตัวเองรับมือไม่ได้ 4) ค่อยๆ เผชิญแบบไต่ระดับ (ไม่ใช่โยนลงน้ำ) ถ้าลูกอยากเลิกกลัวจริงๆ ให้เริ่มจากสิ่งเบาสุด เช่น แค่พูดชื่อ “การ์เด้น 2” → ดูรูปที่ไม่หลอน → ดูคลิปสั้นๆ แบบไม่มีเสียง → ดูแบบเปิดไฟและมีพ่อแม่อยู่ด้วย แล้วหยุดทันทีถ้าลูกเริ่มตื่นตระหนก เป้าหมายคือให้เขา “รู้สึกว่าคุมได้” ไม่ใช่ฝืนจนยิ่งฝังใจ 5) เมื่อไหร่ควรขอความช่วยเหลือเพิ่ม ถ้าความกลัวรบกวนชีวิตประจำวันมาก เช่น ไม่ยอมนอน ฝันร้ายถี่มาก ปวดท้อง/อาเจียนเวลาเจอสิ่งกระตุ้น หรือหลีกเลี่ยงจนไปโรงเรียน/ทำกิจกรรมไม่ได้ อาจลองปรึกษานักจิตวิทยาเด็กเพื่อหาวิธีที่เหมาะกับวัย โดยรวมแล้ว ความกลัวแบบ “กลัวการ์เด้น 2” มักเป็นหน้าต่างให้เราเห็นว่าเด็กกำลังต้องการความปลอดภัยและการยืนยันความรู้สึก ยิ่งเราฟังจริงจัง ไม่หัวเราะ ไม่ดูถูก และอยู่ข้างๆ แบบใจเย็น เด็กจะค่อยๆ กลับมามั่นใจได้เองค่ะ