ดอกเลา(หญ้าเลา)
1. สัญลักษณ์ของ "วัยชรา" และ "ผมหงอก"
คำว่า "สีดอกเลา" ถูกนำมาใช้เป็นคำเปรียบเทียบในภาษาไทยเพื่อหมายถึง สีผมที่เริ่มหงอกขาวและมีสีดำแซมอยู่บ้าง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการก้าวเข้าสู่ วัยชรา หรือผู้สูงอายุ ดอกเลาที่พริ้วไหวและมีสีขาวเงิน จึงเป็นภาพที่สื่อถึงกาลเวลาที่ผ่านไปอย่างสวยงาม สงบ และอ่อนโยน
2. สัญลักษณ์ของ "คว ามอดทน" และ "ความเข้มแข็ง" (ในฐานะดอกหญ้า)
หญ้าเลาเป็นพืชตระกูลหญ้าที่เติบโตได้ง่ายและแข็งแรงในทุกสภาพแวดล้อม (ริมทาง ริมน้ำ ทุ่งโล่ง)ในฐานะของ "ดอกหญ้า" โดยรวม มักถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของ:
ความอดทน และ ความทรหด ที่สามารถยืนหยัดอยู่ได้แม้จะถูกมองข้ามหรือเหยียบย่ำ
ความงามที่เรียบง่าย และ คุณค่าในตัวเอง โดยไม่จำเป็นต้องอยู่ในสถานที่หรูหรา
3. ความรักที่ไม่ผูกมัดและเป็นอิสระ (โดยทั่วไปของดอกหญ้า)ในด้านความรัก ดอกหญ้ามักสื่อถึง ความรักที่อิสระ ไม่ผูกมัด และ การเติบโตอย่างมั่นคง บนพื้นฐานของตัวเอง
โดยรวมแล้ว ดอกเลาสีขาวที่ชูช่อในทุ่งยามเย็น จึงเป็นภาพที่งดงามและสื่อถึง ความสงบ ความอ่อนโยนของวัยที่ล่วงเลย และ ความงามอันเรียบง่ายที่อดทน อยู่คู่กับธรรมชาติค่ะ
เลาไสว พริ้วไหว ในสายลม
สีดอกน้อม โอบอ้อม แสงอาทิตย์
ดุจวัยงาม ยามพ้น ผ่านชีวิต
สงบจิต ยืนยง คงความดี
ถึงเป็นหญ้า ค่ามิได้ ด้อยกว่าใคร
ชูช่อไหว ท้าแดด ฝนมิหนี
ความอดทน คือคุณค่า แห่งชีวี
งามราศี กลางทุ่ง สุดลูกตา
ความหมายโดยสรุป:
เลาไสว พริ้วไหว ในสายลม: ชื่นชมความงดงามตามธรรมชาติของดอกหญ้าที่พลิ้วไหวอย่างอ่อนช้อย
สีดอกน้อม โอบอ้อม แสงอาทิตย์: บรรยายภาพดอกสีขาวเงินที่รับแสงยามเย็นอย่างสง่างาม
ดุจวัยงาม ยามพ้น ผ่านชีวิต: เปรียบเทียบกับ "สีดอกเลา" หรือวัยชรา ที่ผ่านชีวิตมาอย่างมีคุณค่า
สงบจิต ยืนยง คงความดี: สื่อถึงความหมายของการเป็นผู้ที่สงบและมั่นคงในความดีงาม
ความอดทน คือคุณค่า แห่งชีวี: ย้ำถ ึงสัญลักษณ์ของดอกหญ้า ที่ถึงแม้จะถูกมองข้าม แต่ก็มีความอดทนและคุณค่าในตนเอง
ถ้าเจอคำว่า “ดอกเลา” หรือ “หญ้าเลา” แล้วนึกภาพไม่ออก ให้ลองนึกถึงทุ่งหญ้าที่มีช่อดอกฟูๆ สีขาวเงิน (บางช่วงจะออกเหลืองทองเมื่อโดนแสง) พริ้วไหวตามลม โดยเฉพาะตอนยามเย็นหรืออาทิตย์อัสดง แสงจะนุ่มมากจนทั้งทุ่งดูละมุนและสงบสุดๆ—นี่แหละภาพจำของดอกเลาที่หลายคนเอาไปเปรียบกับกาลเวลา ดอกเลา คืออะไรในแบบที่เข้าใจง่าย? โดยทั่วไป “หญ้าเลา” เป็นพืชตระกูลหญ้าที่ขึ้นเก่ง พบได้ตามริมทาง ริมน้ำ หรือทุ่งโล่ง จุดเด่นคือช่อดอกเป็นฟูๆ เบาๆ ทำให้เวลาโดนลมแล้วดูพลิ้วไหวสวยมาก ถึงจะเป็น “ดอกหญ้า” แต่มีเสน่ห์แบบเรียบง่าย ไม่ต้องอยู่ในสวนหรูๆ ก็เด่นได้ ทำไมถึงมีคำว่า “สีดอกเลา”? เพราะโทนของช่อดอกเลามักเป็นขาวเงิน/เทาอ่อน พอมองไกลๆ จะคล้ายสีผมหงอกที่ยังมีผมดำแซมอยู่ คนไทยเลยใช้คำนี้เป็นคำเปรียบเทียบแทนการเริ่มเข้าสู่วัยชรา หรือวัยที่ผ่านประสบการณ์มาแล้วอย่างนุ่มนวล ไม่ได้สื่อความเศร้าหมอง แต่สื่อความสงบ อ่อนโยน และสวยแบบมีเรื่องราว อีกมุมที่เราชอบคือ “ความอดทน” ของหญ้าเลา เพราะมันขึ้นได้ในสภาพแวดล้อมหลากหลาย เหมือนเป็นสัญลักษณ์ของคนธรรมดาที่ไม่ต้องมีใครมองเห็นตลอดเวลา แต่ก็ยังยืนหยัดอยู่ได้ ต่อให้แดดแรง ฝนมา หรือถูกเหยียบย่ำก็ยังเติบโตได้ พอเห็นทุ่งดอกเลาไสวๆ เลยให้ความรู้สึกว่า ความเข้มแข็งบางทีมันมาในรูปแบบที่เงียบและอ่อนโยน ถ้าจะเอาไปใช้เป็นความหมายเชิงความรัก ดอกหญ้าอย่างดอกเลามักสื่อถึงความรักที่ไม่ผูกมัด เคารพพื้นที่กัน เติบโตบนพื้นฐานของตัวเอง คือรักแบบสบายๆ แต่มั่นคง ทริคเล็กๆ เวลาอยากถ่ายภาพให้ได้ฟีล “ดอกเลา” แบบในความทรงจำ: ลองไปช่วงเย็นใกล้พระอาทิตย์ตก จะได้โทนสีทองนุ่มๆ กับช่อดอกที่ดูขาวเงินละมุน ภาพจะสื่อความสงบและความงามของวัยที่ล่วงเลยได้ชัดมาก
