หลายคนอาจเคยเห็นชื่อ “ท่านผู้หญิงระกา นาคะชาต” ผ่านข่าวราชสำนักหรือโพสต์ไว้อาลัย แล้วสงสัยว่าเป็นใครกันแน่ ทำไมคนถึงพูดถึงด้วยความเคารพมาก ๆ จากที่อ่านและตามข้อมูลในข่าวต่าง ๆ สิ่งที่ทำให้ชื่อของท่านถูกกล่าวถึงเสมอ คือบทบาท “พระพี่เลี้ยง/คุณข้าหลวงผู้ใหญ่” ที่ถวายการดูแลองค์ภาฯ มาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ และยืนอยู่เคียงข้างอย่างต่อเนื่องยาวนานหลายทศวรรษ คำว่า “พระพี่เลี้ยง” ในบริบทของราชสำนัก ไม่ใช่แค่คนดูแลทั่วไป แต่เป็นผู้ที่รับหน้าที่ช่วยอภิบาล ดูแลความเป็นอยู่ การแต่งกาย กิริยามารยาท การใช้ชีวิตประจำวัน รวมถึงคอยประสานงานต่าง ๆ ให้เหมาะสมกับพระอิสริยยศ เรียกได้ว่าเป็นคนใกล้ชิดที่ต้องใช้ทั้งความละเอียดรอบคอบ ความอดทน และความจงรักภักดีสูงมาก เพราะทุกอย่างเกี่ยวข้องกับพระเกียรติยศและความปลอดภัย สิ่งที่หลายโพสต์เล่าตรงกัน และเป็นเหตุผลที่คนอ่านแล้วน้ำตาซึม คือการที่ท่านอุทิศตนยาวนาน “49 ปี” เพื่อถวายการดูแลด้วยความรักและความภักดี โดยไม่ยึดเอาชีวิตส่วนตัวเป็นที่ตั้ง บางแหล่งเล่าถึงการที่ท่านไม่ได้สร้างครอบครัวของตนเอง เพื่อทุ่มเทเวลาดูแลและปฏิบัติหน้าที่ให้เต็มที่สุด ๆ ตรงนี้แหละที่ทำให้คนรู้สึกถึงความหมายของคำว่า “ถวายชีวิตรับใช้” แบบที่ไม่ใช่คำพูดสวย ๆ แต่เป็นการกระทำจริง อีกจุดที่สะเทือนใจคือเรื่องเล่าว่าแม้ท่านจะมีอายุมากแล้ว (หลายโพสต์ระบุว่าอยู่ในวัยกว่า 90 ปี) ก็ยังไปเฝ้าประจำที่โรงพยาบาลในช่วงที่องค์ภาฯ ประชวรหนักเป็นเวลานาน ต่อให้เราเป็นคนนอกยังอ่านแล้วรู้สึกได้ถึงความผูกพันที่เหมือนคนในครอบครัว ความห่วงใยแบบไม่ยอมปล่อยให้ต้องอยู่ลำพัง ถ้าใครกำลังค้นหาว่า “ท่านผู้หญิงระกา นาคะชาต คือใคร” สรุปสั้น ๆ ในมุมคนอ่านข่าวคือ ท่านเป็นสตรีผู้ถวายงานใกล้ชิดในฐานะพระพี่เลี้ยงและคุณข้าหลวงผู้ใหญ่ที่ได้รับความไว้วางพระหฤทัย ทำหน้าที่ดูแลองค์ภาฯ ตั้งแต่ทรงพระเยาว์มายาวนานหลายสิบปี เรื่องราวของท่านเลยถูกยกย่องในฐานะตัวอย่างของความรัก ความภักดี และการเสียสละที่หาได้ยากมากในชีวิตจริง