จากประสบการณ์และการศึกษาประวัติศาสตร์ตะวันออกกลาง พบว่าความขัดแย้งระหว่างสหรัฐฯ กับอิหร่านไม่ได้เริ่มต้นเพียงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แต่มีรากลึกตั้งแต่ปี 1940s เมื่อสหรัฐฯ สนับสนุนพระเจ้าชาห์ในการรักษาอำนาจ หลังเหตุการณ์รัฐประหารปี ค.ศ. 1953 ที่มีบทบาทของ CIA และ MI6 เพื่อโค่นล้มรัฐบาลนายกรัฐมนตรีมอสซาเดก ซึ่งพยายามจะยึดสิทธิในทรัพยากรน้ำมันจากบริษัทอังกฤษ Anglo-Iranian Oil Company หรือที่ปัจจุบันคือ BP เหตุการณ์นี้ได้สร้างความไม่พอใจและความตึงเครียดในหมู่ประชาชนชาวอิหร่านอย่างมาก เพราะมองว่าตนเองถูกมหาอำนาจตะวันตกแทรกแซงอธิปไตย ทำให้เกิดแรงต่อต้านและกระแสชาตินิยมเพิ่มขึ้น รวมทั้งการใช้หน่วยตำรวจลับอย่าง SAVAK ปราบปรามผู้เห็นต่างทางการเมืองก็เป็นปัจจัยเสริมที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างสองชาติเสียหายลึกซึ้ง จากนั้นการปฏิวัติอิสลามในปี 1979 ที่มีผู้นำจิตวิญญาณอย่างอยาตอลเลาะห์ โคมัยนี ได้เปลี่ยนภาพภูมิรัฐศาสตร์ในตะวันออกกลางโดยสิ้นเชิง ทำให้สหรัฐฯ และอิหร่านกลายเป็นคู่ขัดแย้งหลักในภูมิภาคนี้ซึ่งยังกระทบต่อสถานการณ์วิกฤตน้ำมันที่ทั่วโลกจับตามอง ในมุมของผู้ที่ได้ติดตามสถานการณ์นี้อย่างใกล้ชิด การเข้าใจประวัติศาสตร์ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนนี้ช่วยทำให้เรามองเห็นถึงปัจจัยทางการเมืองและเศรษฐกิจที่ส่งผลต่อความมั่นคงและเสถียรภาพของภูมิภาคตะวันออกกลางอย่างชัดเจนมากขึ้น ทั้งยังช่วยให้อ่านสถานการณ์ความขัดแย้งในปัจจุบันอย่างมีมิติและความเข้าใจอย่างลึกซึ้งมากขึ้นด้วย