จากประสบการณ์ส่วนตัวในการดูแลผู้ป่วยมะเร็งที่ใกล้หมดสติ สิ่งที่พบเจอได้บ่อยคือความยากลำบากในการรักษาสมดุลของการใช้ยาแก้ปวดอย่างมอร์ฟีนเพื่อบรรเทาความทุกข์ทรมาน แต่ก็ต้องไม่ทำให้ผู้ป่วยหมดสติจนเกินไป เพราะจิตที่ยังมีสติจะช่วยให้ผู้ป่วยสามารถอยู่กับความสงบและภาวนาได้ ซึ่งเป็นประโยชน์ทางจิตใจอย่างยิ่ง การรักษาจิตให้รู้ตัวในช่วงเวลา "จิตสุดท้าย" นั้นมีความสำคัญตามหลักพระพุทธศาสนา เพราะจิตที่เต็มไปด้วยความกลัวหรือความฟุ้งซ่าน จะนำพาให้เกิดความทุกข์ แม้ในขณะที่ร่างกายกำลังอ่อนแอ ญาติหรือคนใกล้ชิดจึงควรช่วยเป็นกำลังใจอย่างนุ่มนวล ค่อยๆ พูดคุย ปลอบประโลม และนำลมหายใจไปกับคำภาวนา เช่น "พุทโธ" เพื่อคอยประคองจิตให้สงบและคงสติ นอกจากนี้ การฝึกธรรมะและภาวนาในชีวิตประจำวันตั้งแต่ยังแข็งแรงจึงเป็นสิ่งที่แนะนำอย่างยิ่ง เพราะจะช่วยเตรียมใจให้พร้อมเมื่อต้องเผชิญกับวันสุดท้ายของชีวิต ผู้ป่วยจะได้เผชิญกับความเจ็บปวดด้วยจิตที่สงบและปล่อยวางได้ง่ายขึ้น สุดท้ายนี้ การดูแลอย่างรักและเข้าใจจากคนรอบข้างก็มีผลอย่างมากต่อจิตใจผู้ป่วย ความรู้สึกว่ามีคนคอยดูแลไม่ทอดทิ้ง จะช่วยให้รับมือกับความเจ็บปวดได้ดีขึ้นและสามารถรักษาสติได้จนถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิต