จำคุกใบปอ 3 ปี กรณีทำโพลเรื่องอำนาจสถาบันกษัตริย์
วันที่ 28 ตุลาคม 2568 ศาลอาญารัชดาฯ มีคำพิพากษาจำคุก น.ส.ณัฐนิช ดวงมุสิทธิ์ หรือ “ใบปอ ทะลุวัง” เป็นเวลา 3 ปี ฐานดูหมิ่นสถาบันตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 และ พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ จากกรณีร่วมจัดกิจกรรมสำรวจความคิดเห็นประชาชนว่า “เห็นด้วยหรือไม่ที่รัฐบาลให้กษัตริย์ใช้อำนาจตามพระราชอัธยาศัย” เมื่อวันที่ 18 เมษายน 2565 บริเวณสถานีรถไฟฟ้าหมอชิตถึงสนามเป้ า
ศาลพิจารณาว่าจำเลยมีเจตนาร่วมกิจกรรมกับกลุ่มทะลุวัง แม้จะปฏิเสธว่าไม่ได้เป็นผู้ดูแลเพจหรือโพสต์ข้อความเชิญชวน แต่ยอมรับว่าเป็นหนึ่งในผู้ร่วมกิจกรรมและแจกสติ๊กเกอร์ให้ประชาชนแสดงความเห็นเกี่ยวกับการใช้อำนาจของสถาบัน
พยานฝ่ายโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจจากหลายพื้นที่ให้การสอดคล้องกัน แม้จะไม่สามารถระบุได้ว่าใครเป็นผู้โพสต์ข้อความ แต่ศาลเห็นว่าพยานหลักฐานมีน้ำหนักน่าเชื่อถือ ส่วนคำให้การของจำเลยไม่มีน้ำหนักเพียงพอ จึงพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดจริง
อย่างไรก็ตาม ศาลพิจารณาว่าจำเลยยังเป็นนักศึกษา มีอายุน้อย และเคยทำกิจกรรมจิตอาสา เช่น สอนหนังสือผู้พิการทางสายตา บริจาคดวงตา และร่วมงานกับสภากาชาดไทย จึงลดโทษจาก 3 ปี เหลือจำคุก 2 ปี โดยไม่รอลงอาญา
ภายหลังคำพิพากษา ทนายความจากศูนย์ทนายความเพื่อสิทธิมนุษยชนได้ยื่นคำร้องขอปล่อยตัวชั่วคราวระหว่างอุทธรณ์ พร้อมหลักทรัพย์ 100,000 บาท ขณะนี้อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาล
เหตุการณ์นี้สะท้อนประเด็นที่ละเอียดอ่อนเกี่ยวกับเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นและการใช้กฎหมายมาตรา 112 ในประเทศไทย ซึ่งยังคงเป็นประเด็นที่มีการถกเถียงอย่างกว้างขวางในสังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งกรณีที่เกี่ยวข้องกับนักศึกษาและกลุ่มเคลื่อนไหวทางการเมือง มาตรา 112 หรือที่รู้จักกันในชื่อ "กฎหมายอาญาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ" ถูกนำมาใช้เพื่อปกป้องสถาบันกษัตริย์ แต่ก็มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ว่ากฎหมายนี้บางครั้งถูกใช้เพื่อจำกัดสิทธิเสรีภาพทางการแสดงออกของประชาชน โดยในกรณีของใบปอ การที่เธอมีส่วนร่วมในกิจกรรมสำรวจความคิดเห็นที่มีหัวข้อเกี่ยวกับอำนาจตามพระราชอัธยาศัยของกษัตริย์ส่งผลให้เธอถูกฟ้องร้องและได้รับโทษจำคุก อย่างไรก็ตาม ศาลได้พิจารณาลดโทษโดยคำนึงถึงสถานะของใบปอที่ยังเป็นนักศึกษา มีอายุยังน้อย รวมทั้งประวัติการทำกิจกรรมจิตอาสา เช่น สอนหนังสือผู้พิการทางสายตาและบริจาคอวัยวะให้สภากาชาดไทย ซึ่งแสดงให้เห็นว่าผู้ต้องหาไม่ได้มีเจตนาร้ายอย่างชัดเจน แต่ประเด็นนี้ก็ยังเป็นสิ่งที่สังคมต้องติดตามและถกเถียงต่อไป ด้วยกรณีนี้ยังสะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของสิทธิมนุษยชนและกระบวนการยุติธรรมในเรื่องของเสรีภาพในการแสดงออก ควบคู่ไปกับการรักษาความสงบเรียบร้อยภายในประเทศ ซึ่งเป็นสมดุลที่สังคมไทยยังคงหาแนวทางที่เหมาะสมต่อไป นอกจากนี้การยื่นคำร้องขอปล่อยตัวชั่วคราวระหว่างอุทธรณ์ยังเป็นขั้นตอนสำคัญที่จะช่วยให้เกิดความเป็นธรรมในการดำเนินคดีต่อไปในกระบวนการยุติธรรมของประเทศ
น้อยไป